Main content

Jeroen Kloet sluit deze reeks Jer en Jer af met een gedicht over de andere kant van dezelfde medaille. Over donker én licht. Er is vaak een kant van onszelf die we niet zien. Een vergeten kant, of de andere kant. “Als mens pendel je zo heen en weer“, schrijft Kloet in onderstaand gedicht.

 

Mist 

Dikke Dauw

Zon

Hemelsblauw

 

Angst

Grijs

Ontwaken

Vrij

 

Als mens pendel je zo heen en weer

Velen een beetje

Sommigen net iets meer

 

Naast de angstige, de sombere , de blije bipo

Ben ik vaak ook heel gewoon

Gezellige, zorgzame en grappige pipo

 

Over het duistere woud

Schrijven en vertellen

Voelt haast als vertrouwd

 

Waar zon en maan altijd schijnen

De andere, vaak vergeten kant

Waar duisternis altijd weer tijdelijk zal verdwijnen 

En mijn hart zich weer met liefde warmt

Beste mensen. Zoals mijn collega Jeroen al aan heeft gegeven stopt de rubriek Jer en Jer bij deze.

Ik wil alle lezers danken voor het volgen van onze blogs over kwetsbaarheid en alle façetten die daarbij komen kijken. Dank ook voor jullie reacties.

Het was een bijzondere tocht voor mij persoonlijk waarbij ik niet eerder in mijn leven zulke vertrouwelijke zaken deelde met voor mij onbekende lezers. Het was spannend, ontroerend, pijnlijk, mooi en helpend voor me.

Tot een mogelijk volgend blog…..


Jeroen Kloet is psychiater en blogt op persoonlijke titel. Hij is initiatiefnemer van het Anti Stigma Café, een initiatief om stigma rondom psychische kwetsbaarheden te doen verminderen.

Meer informatie:

  • Deel deze pagina:

Reacties:

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *