Main content

Het is zover. Ik ben bezig mijn psychofarmaca af te bouwen. Dertien jaar slik ik een antipsychoticum, tien jaar een stemmingsstabilisator. Waarom ik wil stoppen? Omdat ik die troep zat ben.

Ik pas ervoor Big Farma de rest van mijn leven te sponsoren. En ik voel me al meer dan een decennium een  levende apotheek, want ik slik ook een bloedverdunner en een anticholesterolmiddel. Dat kan niet goed zijn voor de lever, die toch al licht vergroot is door decennia onmatig alcoholgebruik.

Het afbouwen van de psychofarmaca doe ik onverantwoord, namelijk zonder begeleiding van een psychiater. Die heb ik niet meer, en ik wil geen nieuwe.

Ik kwam twee briljante exemplaren tegen die mij trouwens ook zo ver kregen om pillen te gaan slikken, maar verder heb ik gegeten en gedronken met zielenknijpers.

Ik zal maar niet nader duiden waarom. Ik moet nog langer mee.

Aldus vind ik mezelf nu dagelijks terug

met een aardappelmesje waarmee ik een tabletje Olanzapine halveer. Eén helft gooi ik weg, de rest slik ik. Ik krijg per dag vier pillen Depakine. Ik neem er nog maar twee.

Tot nu toe merk ik er weinig van, behalve een narrig humeur. Maar dat kan ook komen omdat het stralende lenteweer plaats maakt voor gure shit.

Jim van Os zegt dat antipsychotica het vreugdecentrum in de hersenen feitelijk lamleggen. Als die oppergod van de nieuwe psychiatrie dat beweert, geloof ik het. Ik wil niks meer te maken hebben met chemische zwendel in mijn brein.

En wat de Depakine betreft die ik slik: dat is niet eens een stemmingsstabilisator, maar primair een middel voor epileptische mensen. Exit Depakine, dus.

De afbouwgids van Will Hall

gratis online te vinden, is wel een must voor wie pillenmoe is

Eveneens een must: Mensen op wie je kunt terugvallen. In mijn geval een aantal goede GGZ vriendinnen die al verder in het proces zijn.

Over drie maanden wil ik helemaal tablettenvrij door het leven gaan. Het kan natuurlijk ook zijn dat de waanzin weer toeslaat. Laat maar komen. Voorraad zat in huis voor noodgevallen.

Ik kan ook opnieuw een psychiater in de arm nemen, maar die gaat me vast vertellen dat ik niet moet afbouwen, want mogelijk leidend tot mentale ontregeling. Of anders blijkt dat mijn zorgverzekeraar afbouwstrips niet vergoedt. Laat maar zitten. Deze ex-GGZ-paradijsvogel regelt het zelf wel.

Er is dus een kans op terugval

en de afkick kan volgens insiders jaren duren. Maar dat risico is voor mij.

Het betreft trouwens niet mijn eerste poging. Die mislukte een paar jaar geleden omdat ik radicaal stopte. Na een week dacht ik dat mijn hersenen mijn oren uitkwamen, dus ik ging weer slikken.

Ik voelde me lang genoeg een chemisch gekooide rat in een kooi. Ik wil vrij zijn, de laatste ketenen met mijn GGZ-verleden verbreken. Dan ben ik mogelijk over drie maanden, zonder pillen, een ex-bipolair.

Definitief uitbehandeld, op een regime van een hypergestructureerd monnikenbestaan, zonder alcohol of andere harddrugs.

De rest is een beetje omzetverlies voor de farmaceutische industrie.


Peter Pijls is bipolair en herstellend alchoholist.

De eerdere blogs van Peter Pijls vind je hier

Will Hall, MA DiplPW, is als ervaringsdeskundige en onderzoeker verbonden aan het User Research Center van Universiteit Maastricht. Over het afbouwen van psychofarmaca schreef hij het boek Psychofarmaca afbouwen – De Harm Reduction methode, dat als eBook gratis kan worden gedownload.

Noot van de redactie: Op eigen houtje stoppen met medicatie is een controversieel onderwerp. Over het algemeen valt het, wat je ook van de “zieleknijpers” moge vinden niet aan te bevelen om dit te doen zonder hulp en begeleiding van een psychiater. Probeer er één te vinden die in filosofie dicht bij je staat en met wie je een goede band kunt opbouwen. Of zorg op zijn allerminst (wat de auteur dan ook gedaan heeft) voor een netwerk van vrienden of vriendinnen die ervaringsdeskundig zijn en verder in het proces.
Foto: jftwl op Piqsels
  • Deel deze pagina:

Reacties:

  1. Hoi Peter

    Goede zet. Denk dat je pas volledig kunt herstellen als je ook de medicatie af hebt gebouwd. Wel vraag ik me af; waarom een tijdslimiet? En waarom op eigen houtje??

    Ik ben zelf bezig met de paroxetine. Ook ik dacht in eerste instantie dat ik binnen een half jaar klaar zou zijn, later binnen 1,5 jaar. Maar ook dat ga ik niet redden. Dan doe ik er maar langer over. Voor mij is afbouwen herstellen en hoe kan ik herstellen als er een grote kans is op onttrekkingsverschijnselen? Er staat geen tijd voor herstel. Volg je lichaam, die vertelt wat goed is en wat niet.

    Groetjes vlinder

  2. Hoi paradijsvogel,
    Ik herken veel in je verhaal. Ik word ook gek van die medicijnen, maar goed, voorlopig neem ik ze maar, want bij mij is het afbouwen van mijn antipsychotica al verschillende keren mis gegaan. Zelfs mbv taperingsstrips. Ik vraag me af waarom je de Depakine en de Olanzapine tegelijkertijd afbouwt? (zo lijkt het in je blog). Waarom niet eerst de een en dan de ander? En ja, goed dat je erop wijst dat Depakine een middel is voor epileptische mensen, misschien dat ik dat nog eens – als ik weer wat moed heb – ga aankaarten bij mijn psychiater.
    Ik hoop van harte dat het afbouwen je lukt!
    Lieve groeten,
    May-May

    1. PS Peter, hopelijk kan je het waarderen dat ik als aanhef ‘paradijsvogel’ gebruikte, ik vind dat zelf een erg mooie benaming en zo noemde je jezelf ook in je blog. Dus, is aardig bedoeld. :-).

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.