Main content

In dit zevende blog in de nieuwe herstelreeks beschrijft May-May wat haar geholpen heeft bij haar herstel van psychosen,manieën en depressie. Dit keer de omgang met je ex. Er gebeuren dingen, je krijgt een bepaalde diagnose en je partner kan het niet aan. Een scheiding volgt. Hoe ga je hier mee om? Het lukt May-May om de nuance te blijven zien onder moeilijke omstandigheden. “Ik was dus dakloos”

In 2009, tijdens mijn gedwongen opname in de Rembrandthof zei mijn man dat hij van me wilde scheiden. Hij pakte mijn spullen in en zette ze neer in een opslag box. Tijdens mijn vrijwillige opname was ik dus dakloos en sliep ik afwisselend bij familieleden. Ik moest op zoek naar een nieuw huis. Op dat moment was ik te zwak om me echt heftig te verzetten en alhoewel ik zei dat ik niet wilde scheiden, legde ik me direct bij zijn beslissing neer. Later, nadat ik iets was hersteld was ik er enorm boos over. Vlagen van woede kwamen in me op, zoals ik beschrijf in mijn boek Hier ben ik. Nu het beter met me gaat, kan ik me het ook voorstellen dat het enorm moeilijk was voor mijn ex om voor een psychotische partner te zorgen. Niet voor niks bestaat er ook een speciale vereniging voor familieleden en naasten van mensen met psychosegevoeligheid.

Sinds de middelbare school is mijn zoon de ene week bij zijn vader en zijn nieuwe partner en de andere week bij mij en zijn de verhoudingen tussen ons goed. Ik ben in de buurt van mijn ex gaan wonen, zodat Noah makkelijk van het ene naar het andere huis kan gaan. Noah is inmiddels 16 jaar oud en het gaat goed met hem, zie ook dit blog.

Stel het belang van je kind voorop

Mijn ex en ik bedachten beiden dat het in het belang van Noah zou zijn als we ‘’normaal’’ met elkaar om zouden kunnen gaan. Voor een kind is er niks ergers dan ouders die ruzie met elkaar maken. De vader van mijn zoon was de gezonde en sterke ouder. Gelukkig heeft hij altijd voor ogen gehad dat het voor onze zoon belangrijk is dat hij mij ook ziet, ondanks mijn gevoeligheid voor psychosen en manieën. Ook als ik opgenomen ben in het psychiatrisch ziekenhuis, komt hij vaak langs samen met Noah. Vaak is er dan een gezellige kamer waar we elkaar kunnen ontmoeten (comfort room).

Geef de tijd om een nieuwe omgangsvorm met elkaar te vinden, choose your battles

Net na de scheiding is alles heel erg gevoelig. Het duurde jaren voordat we een nieuwe omgangsvorm met elkaar hadden gevonden. In het begin gebruikte ik de  ‘’choose your battles’’ strategie, als het ging om de communicatie met mijn ex. Als ik me ergens over opwond over wat mijn ex ‘fout’ deed, dan zei ik er alleen iets van, als het echt enorm belangrijk voor me was. Ook probeerde ik dit dan zo aardig mogelijk te brengen. Daarbij was het sowieso moeilijk om iets te zeggen, want ik was erg kwetsbaar. En ouders zijn nu eenmaal anders en doen dingen soms anders.

Geef de psychisch kwetsbare ouder ruimte

Mijn ex vroeg me toen we net gescheiden waren of ik ging verhuizen naar de omgeving van Rotterdam, waar mijn familie woont en waar ik oorspronkelijk vandaan kom. Dan zou ik erg ver van Noah afwonen. Ik had het idee dat mijn ex en Sylvia mij bijna uit mijn moederrol probeerde te drukken. Mijn zoon, die toen 4 jaar was, had dat gevoel ook en was loyaal naar mij. “Jij bent mijn moeder niet,” zei hij dan tegen de nieuwe partner van zijn vader.

Op een gegeven moment hebben de vader van Noah en Sylvia besloten het opvoeden bij zijn vader te laten en bij mij. Nu Noah 16 jaar is, merk ik dat de nieuwe partner van mijn ex ook echt een eigen en belangrijke rol heeft gekregen in het leven van Noah. Daar kan ik alleen maar blij om zijn. Het is goed voor ons allemaal.

In het begin nam ik afstand van de nieuwe partner van mijn ex

In het begin toen mijn ex net een nieuwe partner had, vond ik het erg moeilijk hoe me tot haar te verhouden. Mijn zusje adviseerde me om afstand van haar te nemen, omdat ze merkte dat ik na telefoontjes of contact met haar van streek was. Mijn zusje bood aan om op verjaardagen van mijn zoon mee te gaan, zodat ik niet alleen hoefde te zijn met de vader van mijn zoon en zijn nieuwe partner. Zo kon ik er langzaam aan wennen.

Verder had ik behoefte om eerst zelf aan de nieuwe situatie te wennen en vond ik het fijn als de communicatie over mijn zoon via zijn vader verliep, want hij is tenslotte zijn vader. Wel heb ik tegen de nieuwe partner van mijn ex gezegd dat ik altijd bereikbaar was voor noodgevallen als het om Noah ging.

Ga er vanuit dat je kind vanzelf weer naar jou toekomt

Ik vond het erg moeilijk om mijn zoon zo weinig te zien tijdens zijn basisschoolperiode. Vooral omdat ik hem voordat ik het ziekenhuis in ging elke dag had gezien. Ik zag mijn zoon elke dinsdagmiddag, donderdagmiddag en om het weekend. Mijn zusje zei: als Noah ouder is, dan is hij ook mobieler en kan hij ook naar jou toe komen.

Gelukkig heb ik in de loop van de jaren wat leren omgaan met mijn psychische kwetsbaarheid, en sinds mijn zoon naar de middelbare school gaat is hij de ene week bij mij en de andere week bij zijn vader en diens nieuwe partner. Sylvia heeft ook twee kinderen, dus dat is erg leuk voor Noah, al zijn ze inmiddels al het huis uit. Onze zoon probeert ook zelf de tijd tussen zijn vader en moeder een beetje eerlijk te verdelen.

Vergeving

Op een gegeven moment zei de vader van mijn zoon dat Sylvia het leuk zou vinden als zij ook mee kon naar schoolavonden etc. In die tijd bad ik ’s avonds hardop voor het slapen gaan het Onze Vader. Ik zei: “vergeef ons, zoals wij ook een ander vergeven.” Op dat moment had ik het gevoel dat Christus me vroeg om mijn ex te vergeven. Dat deed ik. Vanaf toen bedacht ik me dat het dan inderdaad tijd werd om Sylvia te accepteren. En dat heb ik gedaan.

Geluk

Ik heb geluk dat Sylvia open staat voor het contact dat ik met mijn ex heb als vader van mijn zoon en goed tegen opbouwend commentaar kan. Ook is ze erg slim en heeft ze zich ingelezen in waar kinderen van gescheiden ouders tegenaan lopen. Afgelopen Moederdag stelde ze voor om dit gezamenlijk te vieren, met dus de vader van mijn zoon en haar kinderen erbij. In het begin moest ik even wennen, maar ik vond het erg gezellig. Noah vond het duidelijk leuk om de hele bups bij elkaar te zien en ook de twee kinderen van Sylvia, inmiddels jong volwassenen, vermaakten zich prima.

Liefs,

May-May

PS Noah en Sylvia zijn gefingeerde namen

Foto creative commons (Piqsels)

May-May Meijer is oprichter van vredesorganisatie Peace SOS. Ze schreef onder andere de boeken ‘Hier ben ik‘ en ‘Missie Wereldvrede.’

Meer blogs lezen van May-May?

  • Je vindt via deze link een overzicht van haar blogs.
  • May-May heeft ook een website.

Meer lezen over psychose en herstel?

  • Deel deze pagina:

Reacties:

  1. Wow May May, je laat hier heel duidelijk de kracht van vergeving zien! Ik heb zelf ook gemerkt dat mensen vergeven tot iets moois kan leiden. Dankjewel voor je inspirerende blog.

    1. Bedankt voor je lieve woorden Anneke! Wat fijn in ieder geval dat jij ook hebt meegemaakt dat mensen vergeven tot iets moois kan leiden. (alhoewel er dan waarschijnlijk ook iets verdrietigs gebeurd is, dat is verdrietig natuurlijk).

      1. Hoi May May,

        Ja, vroeger was het verdrietig wel eens maar ik kan nu mijn verhaal goed onder ogen zien. Hoe? Door rustig te kijken naar mijn fouten en ze te vergeven. Zo is de schaamte verdwenen. En door anderen te vergeven, iedere keer weer als ik aan ze denk. Zo heb ik vrede met mijn verleden gekregen. Vergeven is hard werken maar levert vooral veel rust op. Ook in het heden.
        Misschien een mooi onderwerp voor een blog May May?

        Hartelijke groet Anneke

        1. Ha Anneke,
          Ook erg leerzaam wat je schrijft over hoe je rust met het verleden hebt gekregen. Misschien kun jij er een blog over schrijven als je dat wat lijkt?
          Lieve groeten en alvast een fijn weekend,
          May-May

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *