Fotocredits: Pixabay; Marncom
De start van het ouderschap verloopt niet voor iedereen zoals gehoopt. Voor Maaike liep dit namelijk heel anders dan verwacht. Ze maakte een postpartum psychose mee, ook wel een kraambedpsychose genoemd. In haar blog schrijft ze over haar ervaring en wat haar in die tijd heeft geholpen, maar ook over wat haar achteraf gezien had kunnen helpen.
Je bent niet alleen
1 tot 2 op de 1.000 vrouwen krijgt een postpartum psychose of kraambedpsychose, schrijft het Trimbos instituut. In 2025 werden 166.588 kinderen geboren schrijft het CBS. Dat betekent dat naar schatting 167 tot 333 vrouwen (en hun kinderen en partners) in 2025 te maken kregen met een postpartum psychose. Ik vind dat veel en ik hoop dat de zorg zo veel verbeterd is, beter dan in hoe ik dit ervaren heb in 2010.
Er veranderde veel
Als je een postpartum psychose met een gedwongen opname hebt meegemaakt, dan weet je dat er iets stuk kan gaan tussen je partner en jou. Tenminste, er was bij ons vertrouwen weg. Wij kregen een hiërarchie in onze relatie. De gezonde persoon (ofwel mantelzorger) en de patiënt. Gelukkig zijn we in de jaren veel beter op elkaar ingespeeld geraakt en kwam de gelijkwaardigheid weer terug. We zijn nu als ouders een zelfsturend team die gebruik maken van elkaars sterke punten en hulp vragen waar we die nodig hebben.
Wij hebben gelukkig heel veel steun gehad van familie, maar het was een zware tijd. Mijn man moest fulltime werken; er was in 2010 nog niet veel geregeld qua ouderschapsverlof. Mijn schoonouders en mijn schoonzusje hebben ons veel ondersteund.
Mijn partner en ik hadden nog nooit gehoord van een postpartum psychose. Ook had niemand mij verteld dat ik een risico liep op een postpartum psychose, omdat ik aan het einde van mijn tienerjaren/begin 20 vier psychoses had gehad. Niet de huisarts, niet de verloskundige en mijn oude psychiater was ongelukkig genoeg net op vakantie.
Mijn eigen masker eerst
Ik probeerde borstvoeding te geven, want de borstvoedingsmaffia was nog erg sterk toen. Na een week borstvoeding proberen te geven, nachten niet slapen en bezig zijn de wereld te redden (ik had wanen over Mark Zuckerberg en Bill Gates), ben ik met de ambulance naar het ziekenhuis vervoerd. Ik kreeg wel een knuffelbeertje in de ambulance, dat maakte een hoop goed.
Achteraf denk ik dat het voor mij beter was geweest om geen borstvoeding te geven, juist vanwege mij geschiedenis met psychoses. Goed voor mezelf zorgen was op dat moment erg belangrijk. Ook overleg met een psychiater of huisarts over het gebruik van antipsychotica na de bevalling had mij kunnen helpen. Ik ben geen medicus, maar als ik eerder antipsychotica had gekregen, was het heel anders gelopen. Misschien is dit ook iets waar andere moeders iets aan kunnen hebben.
Je moet eerst je eigen masker opzetten in het vliegtuig voordat je het masker van je kind kunt opzetten. En dat is in het geval van een postpartum psychose ook het geval. Ik moest eerst goed voor mezelf zorgen.
De moeder-babyafdeling
In het ziekenhuis ben ik enige tijd geweest, tot er een plek vrij was in een ander ziekenhuis. Ik had het geluk dat er een plekje vrij was, op de moeder-babyafdeling. Ik was de enige patiënt die blij was dat ze daar was opgenomen. (Het eten was echter een stuk slechter dan in het ziekenhuis, waar ik als eerste opgenomen was, omdat het niet veilig was om thuis te blijven.)
De moeder-baby-unit is geweldig. Je hebt een kamer met daartussen een badkamer en dan de babykamer, zodat je dicht bij je kindje bent. In de nacht zorgt het verpleegkundig personeel voor je kindje, zodat jij de broodnodige slaap kunt krijgen.
Van een roze wolk naar een donderwolk
Het belang van de baby staat voorop en achteraf denk ik dat het niet anders kon. Maar een gedwongen opname en een verblijf in een isoleercel hebben de roze wolk veranderd in een donderwolk. Ik was ook boos en verdrietig dat ik niet de kraamtijd had die wordt voorgespiegeld in de media.
En als tip: als je weer thuis bent, zou het enorm helpen om je partner de nachten te laten doen. Slaap is cruciaal voor je. Mijn dochter is met mijn man naar het consultatiebureau geweest. Hij was toen de enige man tussen alle vrouwen, omdat ik in het ziekenhuis lag. Ik heb het gevoel dat dat nu al langzaam aan het veranderen is.
De andere kant is dat ik erg trots ben op mijn dochter. Een buurman zei tegen mij: “Het is maar goed dat je niet wist wat je te wachten stond, anders hadden jullie het niet gedaan en dan hadden jullie niet zo’n prachtige dochter gehad.”
Over Maaike: Sinds 1997 ben ik ervaringsdeskundige op het gebied van psychoses en depressies. Na mijn elfde psychose ben ik gestopt met tellen. Mijn heftigste psychose was een kraambedpsychose na de geboorte van mijn dochter, die resulteerde in een gedwongen opname.
Meer lezen van Maaike?
Meer lezen over postpartum psychose/ kraambedpsychose?
- Kraambedpsychose — Karin den Oudsten
- Oorzaak postpartum psychose – Info van PsychoseNet
- Podcast Zwarte Muisjes: psychische problemen & zwangerschap
Heb je een vraag?
Onze experts beantwoorden jouw vraag in het online Spreekuur van PsychoseNet. Gratis en anoniem.
Ken je de hoofdstukken van PsychoseNet al?
De professionals van PsychoseNet schreven deze hoofdstukken met betrouwbare, hoopgevende informatie.
Geef een reactie