Main content

Lotuslicht vertelt in dit blog over seksuele problemen die ze ervaart. Ze brengt dit in verband met de antipsychotica die ze slikt. “Ik ervaar wel dat ik klaar ben voor het samen gaan, maar dat lukt in werkelijkheid niet.”

Vandaag wil ik het hebben over een ondergeschoven kindje. Niet alleen ik zelf maar ook vele anderen praten niet of weinig over de invloed van medicatie op het seksuele verkeer. Veel medicatie bij psychosen doet de seksuele drive afnemen, het libido neemt af. Vaak wordt deze bijwerking niet of nauwelijks besproken met de behandelaar. Zelf ben ik daar mede schuldig aan. Ik noem de dingen nu even gewoon bij de naam.

Sinds ik antipsychotica slik heb ik last van seksuele problemen

Bij het vrijen is penetratie niet of nauwelijks mogelijk. Dit heeft waarschijnlijk te maken met de invloed die de medicatie heeft op mijn spierstelsel. Mijn spieren staan heel strak. Daardoor ben ik te nauw. Je kunt het ook vaginisme noemen. Ik ervaar wel dat ik klaar ben voor het samen gaan, maar dat lukt in werkelijkheid niet. Ik ervaar geen trauma of spanning, (wat mijn ex-vriend dacht dat de reden was) maar ben juist verbaasd dat het niet lukt.

Ik weet van anderen uit de ggz-omgang dat ze moeite hebben met opwinding, of om een stijve te houden. Of uberhaupt te willen sexen staat onder druk. Interesse is afgenomen, ook het gewicht kan daarbij een rol spelen (een andere bijwerking), maar vooral de invloed die de medicatie heeft op de hormonale huishouding. Normale opwinding vraagt meer onderhoud en meer proberen. Je moet ermee bezig blijven en veel uitproberen.

Ik was gewend makkelijk tot opwinding te komen

maar sinds de medicatie zijn daar veranderingen in. Door de kundalini belevingen stroomde dat uitstekend. Toch is er vanaf de psychosen en deze medicatie (acemap) iets veranderd. Namelijk dat ik wel kan willen, maar niet helemaal tot het gaatje kan. Dat zeg ik maar letterlijk. Mogelijk is het wel vaginisme, maar voor de psychosen had ik daar nooit last van. Het is wel mogelijk om het samen fijn en opwindend te hebben en naar een hoogtepunt te komen, maar hem in me voelen kan niet meer. Dat is ook een ander soort orgasme.

Ik schrijf dit omdat ik weet dat er velen zijn die hier last van hebben. Ik denk dat dit onderwerp meer bespreekbaar moet worden en meer moet meewegen in hoe je met de medicatie omgaat. Een seksuoloog in het ggz team zou niet misstaan. Of meer gewoonte in het direkt doorverwijzen.

Ik zou eigenlijk heel veel reacties willen zien op dit onderwerp

omdat ik weet dat het leeft, ook als er weinig over gesproken wordt. Ik weet ook dat de andere kant er ook is, dat je meer seksuele gevoelens ervaart en er iets mee wil, maar die kant is nog meer onderbelicht. Kortom, seks is belangrijk en de ingang bij intimiteit naar elkaar; naar samen zijn. Daarom moet er aandacht voor zijn vanuit hulpverlening. Ik weet dat ik ook moet gaan praten. Om te zien of er oplossingen zijn. Wel heb ik het besproken met mijn huisarts. Maar die was niet zo onder de indruk. Voor mij was het echter wel belangrijk. Ik wil normaal kunnen seksen met iemand en me helemaal kunnen geven. Nu mist er iets. Bovendien ga je aan jezelf twijfelen.

Herken je dit of aan het onderwerp verwante verschijnselen?

Of als bijwerking op je medicijnen op het gebied van intimiteit en seks? Reageer alsjeblieft! Het zou mooi zijn dit meer open en bespreekbaar te maken en uit te vinden hoe zeer dit werkelijk leeft onder lezers. Zodat ik niet de enige ben die deze enge stap wilde nemen dit in de openbaarheid te brengen. Seksualiteit is belangrijk genoeg om daarin voor jezelf iets op te eisen, namelijk dat je kunt en mag functioneren op dat gebied. Het gaat niet alleen om de relatie naar de ander, maar vooral om die van jou met jezelf! Vrijen kan heel fijn zijn, een potje seksen ook, (ik maak daarin verschil).  Soms heb je dat zelfs even nodig. Het ontlaadt en brengt ontspanning. Jezelf dit moeten ontnemen is echt niet leuk of goed voor iedereen. Dus op zoek naar antwoorden en verandering is wel mijn pre geworden. Ik wil WEL tot het gaatje. Hoe ik daar verandering in breng; bijvoorbeeld door van medicijn te wisselen, zou weleens heel bevrijdend kunnen zijn. Ik houd van seks. Ik wil mezelf dat niet ontnemen en het is nu tijd voor mij en wellicht ook voor anderen om op te staan en te zeggen: dit moet anders! Ik ben een heel mens! Een leven zonder seks is NIET wat ik kies.


Lotuslicht kreeg op haar 49e haar eerste langdurige psychose met verlichtingservaringenSindsdien is haar leven enorm veranderd en leeft ze met psychoses en perioden van rustiger vaarwater.

Meer lezen van Lotuslicht?

  • Haar blogs vind je hier
Foto door Anna Tarazevich op Pexels.com
  • Deel deze pagina:

Reacties:

  1. Beste

    Ik neem al 6jaar ook antipsychotica. Altijd een pill doorheen de jaren. Maar nu slik ik 2mg Pimozide of orap. Ik heb geen gevoelens. Ik voel en lijkt op een oliphant. Mijn leven is een hel want ik heb last van bijwerkingen.
    Ik heb een partner maar ik heb geen gevoel tijdens het vrijen. Het is lastig want ik wil mij zelf van vroeger zijn. Ik genoot van seks maar nu niet meer. Ik heb al met de psychiater gesproken maar hij kon niets aan doen zei hij. Ik moet een seksuoloog bezoeken en praten. Hij wou niet aanvaarden dat het was door antipsychotica dat ik niet meer geil voelde.

  2. Ikzelf, 64 jaar oud, slik al 28 jaar risperidon en zowel de libido als de potentie zijn volledig verdwenen. Zowel mijn vrouw als ikzelf hebben daar vrede mee. Er zijn andere dingen die het leven de moeite waard maken.

    1. Fijn dat dat zo lukt. Dat is niet voor iedereen zo denk ik. Zelf zou ik daar moeite mee hebben. Goed dat jullie er samen zo in staan.

    2. Hoi Roelof,

      Fijn dat jij en jouw vrouw daar vrede mee hebben. Er zijn inderdaad meer dingen in het leven die waardevol zijn.

      Maar voor mensen die er wél waarde aan hechten is een luisterend oor en advies wel belangrijk. Maar vooral dat dit stukje mens-zijn serieus genomen wordt.

  3. Hallo,

    Knap en ontzettend goed dat je dit openbaar maakt. Ten eerste om het respect voor psychiatrische patiënten. Zoals je al leest is dat vaak ver te zoeken, en al helemaal op seksueel gebied, waar vaak toch al remming op zit. Niet iedereen durft daar makkelijk over te praten. En ten tweede om het zelfbeeld van patiënten. Die is vaak al zo ontzettend laag. Dit soort issues doen daar nog een schepje bovenop!!!

    Ik herken het zeker!!! Toen ik jonger was (lees begin 20, in de bloei van mijn leven) en ik 10tallen pillen slikte kon ik ook niet op een normale manier seks hebben. Ik had een chronische schimmelinfectie en vaginale droogte. Orgasmes waren echt op 1 hand te tellen…. en inderdaad kwam dit alles door de medicatie.

    Ik denk dat het ook logisch is. Een filter wordt door de medicatie over alles heengelegd. Nu ik bijna van de paroxetine af ben (4,5 mg) merk ik pas wat het is om weer echt te voelen en te ervaren. Ik doel nu niet alleen op seksueel gebied maar in het algemeen. Je krijgt een medicijn wat serotonine beter moet laten opnemen door je lijf, maar de filter is merenmalen erger. Alles is afgestompt. Hoe kun je je in hemelsnaam fijn voelen onder een sluier….

    Dus inderdaad meer openheid op de GGZ, misschien inderdaad wel een seksuoloog. Dat maakt de klachten iig serieus!

  4. Dag Lotuslicht,

    Dankjewel voor jouw openhartige verhaal! Ik ben nu 48 jaar en gebruik al 23 jaar antidepressiva. In eerste instantie 20mg paroxetine maar uiteindelijk 40mg.
    Vanuit de schaamte over mijn depressies en vanwege mijn medicijngebruik durfde ik mijzelf eigenlijk nauwelijks te zien als waardevol relatiemateriaal. Daardoor stapte ik niet snel op jongens/mannen af. Als ik daar nu op terugblik vind ik dat intens verdrietig. Ik was bang dat de ander zou afhaken als hij wist dat ik kwetsbaar was.
    Slechts sporadisch kwam het tot een korte relatie, een aantal keren tot een one-night-stand. Nooit kreeg ik een orgasme. Halverwege mijn dertigste kreeg ik mijn eerste serieuze relatie die vijf jaar duurde. In het begin vond ik vrijen met mijn partner heel fijn, maar in al die jaren heb ik opnieuw nooit een orgasme gehad 🙁
    Omdat mijn partner echt zijn best deed, kreeg ik nu echt de overtuiging dat mijn medicatie zorgde voor deze situatie. Dat vond ik heel pijnlijk. En hierdoor durfde ik nog moeilijker een nieuwe relatie aan te gaan. Ik zag mezelf als incompleet… geen echte vrouw….en het stomme was dat ik het toen nog vooral vervelend voor een eventuele partner vond!!
    Na herhaaldelijk pogingen om mijn medicatie af te bouwen (dit heb ik door de jaren heen zeker 6x geprobeerd, nooit succesvol), heb ik het afgelopen jaar mbv taperingstrips van 40mg naar 20mg kunnen afbouwen.
    In de relatie die ik vorig jaar had (toen zat ik op 30mg) was er al veel meer seksueel genot.
    Masturbatie is fijn, maar dan zit ik ook altijd net tegen een orgasme aan en dat is erg frustrerend.
    Over een jaar ga ik weer 5mg afbouwen. Ik ben zó benieuwd of ik ooit een orgasme zal ervaren, in mijn eentje of tijdens de seks. Ik denk dat ik super blij zal zijn maar tegelijkertijd intens verdrietig vanwege al die jaren dat ik dat geluk heb moeten missen….

    Liefs Greetje

    1. Lieve Greetje. Ik leef met je mee en gun jou dat zo. Met alles wat ik meemaak ben ik ook vooruit gegaan. Er kan nu al meer. Jezelf voelen is zo belangrijk. Knuf xxx

  5. Hallo Lotuslicht,
    Door de Haldol word ik niet meer geil. Ik heb nog wel sex, maar de lol is er voor een groot deel wel af. Geen last van vaginisme, overigens. Ik slik al 9,5 jaar Haldol.
    Dank voor je column.
    Liefs, D.

  6. Hallo Lotuslicht,

    Wat moedig van je en een erg belangrijk onderwerp.
    Seksualiteit zit helaas nog steeds in de taboe sfeer en al helemaal binnen de zorg/hulpverlening. Toch zie ik langzaam wat kleine veranderingen.

    Ik weet nog goed dat een vriend van mij antipsychotica kreeg en geen erectie meer kon krijgen. De desbetreffende hulpverlener maakte er een grapje van, en zei ach ja er zijn blauwe pilletjes. Schandalig, denigrerend en nog gevaarlijk ook!

    Zelf heb ik de andere kant meegemaakt, hulpverleners die heel grof vlak na mijn psychose vroegen of ik ook heel geil was tijdens mijn psychose. Ik viel zowat van mijn stoel van verbazing!

    Bij opnames zie je veel seksueel ontremd gedrag, soms laat men dit gewoon toe. Lastig dillema maar ook wegens gezondheid, veiligheid (SOA etc) moet hier wel een eenduidige aanpak voor komen. Ook omdat tijdens de acute fase van een psychose men soms moeilijk grenzen kan aangeven, met alle gevolgen van dien.

    Ik kom dan ook tot de volgende conclusie, het is een immens belangrijk onderwerp en betreft veel meer dan alleen ‘de daad’. Mag veel meer aandacht voor zijn, maar wel met een hoop kennis en tact. Heel erg bedankt voor je blog en hoop dat er veel reacties komen.

    Groetjes,

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.