Main content

Het is frappant dat de geneeskunde wel informeert over bijwerkingen van medicatie, maar vooral de voordelen benadrukt. Terwijl voor veel patiënten juist de bijwerkingen van medicatie zwaarder kunnen wegen. Voor drugs echter geldt het omgekeerde: de gebruikers laten de voordelen (per definitie) zwaarder wegen dan de nadelen en de medici leggen de nadruk op de nadelen van drugs. Het recept voor miscommunicatie, zal ik maar zeggen. 

Wat doet mijn medicatie voor mij?

Er is iets stuk in mij. De antipsychotica heeft mijn ‘buffer’, mijn ‘filter’ hersteld. Zonder deze medicatie zou ik constant gebombardeerd worden met willekeurige indrukken, die mijn brein vervolgens door een zelf ontworpen ‘vertaalmachine’ gooit, waarna ik vanuit een andere realiteit de wereld benader op een letterlijk onnavolgbare wijze. Met andere woorden: ik ben volledig psychotisch.
De nadelen zitten vooral bij aanvang, als de medicatie zeer hoog ingezet wordt om mij te laten ‘landen’ uit mijn psychose. Met als gevolg dat ik contact verlies met mijn lijf, geest (ego/zelfbeeld), aanvankelijk mijn creativiteit verlies, mijn libido en alle emoties. Laten wij dit een harde landing noemen.

Om de landing te verzachten helpen mij (illegale/of soft) drugs

Ze gaven mij (de illusie van?) creativiteit, gevoelens en hielpen mij in contact te blijven met de nog gezonde delen uit psychotische periodes en de leegte en verveling te verdrijven.

De nadelen van drugs waren de schade aan mijn fysieke gesteldheid, ik was warriger en blokte tevens alles van de gangbare realiteit wat stress gaf. Denk aan rekeningen die eigenlijk betaald moesten worden. Verder duurde het uit de psychose komen langer omdat de ongezonde delen uit de psychotische belevingen ook getriggerd konden worden.

In mijn leven hebben tijdens verschillende periodes de cocktail van medicatie en zelfmedicatie (drugs) verschillende samenstellingen en functies gehad

Met ( of ondanks?) antipsychotica en zelfmedicatie heb ik bijvoorbeeld ooit een uitvinding gedaan, al mijn skydive brevetten gehaald, drie gezonde kinderen verwekt en een motorrijbewijs gehaald.

Momenteel slik ik antipsychotica (Abilify) en voor mijn ad(h)d Ritalin en zo nodig een lichte dosis Seroquel om te slapen.

Een paar biertjes per week en om de twee weken 1,5 gram weed

Vooral de Ritalin deed iets bijzonders. Mijn leven was meestal twee stappen voorwaarts en één stap terug. Het verslavingsgevoelige deel van mijn hersenen, het zogenaamde reptielenbrein stopte met mijn eigen ruiten in te gooien en mijn carrière ging in vogelvlucht.

Het blowen maakt dat ik zo nu en dan weer in contact ben met mijn kern door middel van trance tijdens het dansen of andere creatieve processen. Maar het maakt me ook weer warriger. Keuzes, keuzes!

Het voornemen dat mijn kinderen mij nooit psychotisch mogen meemaken, maakt dat ik altijd waakzaam ben en blijf over wat er in mijn innerlijk plaatsvindt, omdat het psychotisch zijn iedere keer letterlijk en figuurlijk ten koste van alles van waarde in mijn leven ging.

Ben ik gelijk bij mijn belangrijkste ‘medicijn /dope’ aangekomen: ik leef nu een leven waar ik niet uit wil ontsnappen op wat voor wijze dan ook.

Ik wil er ook zo nuchter mogelijk voor zijn, deze helderheid en de vruchten daarvan bevallen mij wel.

Mijn leven (nu) is mooi en het wordt beter.


 

Russell Cummins – ervaringswerker, persoonlijk begeleider, kwartiermaker ervaringsdeskundigheid, teamcoach en organisatie adviseur in de ggz.

Meer van Russell Cummins? Bekijk zijn lezing tijdens Meet the Xperts

Blogs van Russell:

Meer blogs over psychische kwetsbaarheid en drugs:

PHOTO CREDITS PEXELS
  • Deel deze pagina:

Reacties:

  1. Hey Russell, jouw verhalen zijn zeer herkenbaar voor mij. Hoop je een keer persoonlijk te ontmoeten. En idd Keep Up the Good Work! Vriendelijke groet van Lilian Leunissen

  2. Ik voel me aangesproken door je artikel.
    Twee keer ben ik m.b.t mijn psychoses geholpen door drugsgebruikers. De eerste keer, alweer lang geleden, door een Leidse docente in psychologie, die zei dat ik psychoses niet zo negatief moest bekijken. Ik had immers byzondere ervaringen gehad. Ervaringen die niet iedereen zomaar krijgt. Ik moest er ook het positieve van inzien. Dat was een grote eye-opener voor mij! Ze had gelijk en ik ben haar daar nog steeds dankbaar voor.
    De tweede keer was toen ik, nog niet zolang geleden, een interview las met Wouter Kusters. Hij durfde dingen naar buiten te brengen waarvan ik te veel dacht dat ze psychotisch en dus gestoord waren. Ik kocht zijn boeken en merkte dat drugs een rol speelde….
    Gek genoeg ben ik bang voor drugs. Ik zeg en geloof dat ik high kan worden zonder drugs. Ik wil niet het risico lopen om door het gebruik ervan in de inrichting te belanden.
    De slotzin in je verhaal vind ik goed en mooi.

  3. Ik vind het een mooi artikel en je benadrukt de voor -en nadelen van de medicijnen op een leuke manier..

    Echter 1 punt, bij deze quote ben ik het niet met je eens: ”Een paar biertjes per week en om de twee weken 1,5 gram weed”.

    Voor zover ik voor mijzelf kan spreken, werkt dit niet. Maar ik ben sowieso geen voorstander van drugs en alcoholgebruik.

    Ik sport liever en train dagelijks..drugs en alcohol zorgen voor teveel nadelen, dat heb ik geleerd tijdens mijn groeiproces. Iedereen moet natuurlijk doen wat goed en lekker voelt. Alleen bij deze quote in jouw verhaal, wilde ik een reactie zetten.

    Keep up the good work..

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *