Main content

In dit blog schrijft Rik over het ‘je anders voelen’. Hoe verhoud je je tot anderen en de wereld om je heen, wanneer je anders bent?

Ik heb me mijn hele leven anders gevoeld. Anders dan andere mensen. Als kind voelde ik het al, maar ik wist het toen nog niet te duiden. Mijn ervaring van deze wereld lijkt zo af te wijken van hoe de mensen om mij heen hem ervaren. Het is een gevoel dat lastig te omschrijven is. Alsof ik van een andere planeet kom.

Ik heb gehoopt dat het zou veranderen, maar dat doet het niet. Mijn visie op dit aardse leven, de ervaringen die ik heb doorgemaakt, hoe ik contact ervaar, waar ik voldoening uit haal, de mate van gevoeligheid voor wat er om mij heen gebeurt, wat ik belangrijk vind…

Het lijkt wel of ik op een andere golflengte zit

Je kan er diagnoses op loslaten, of het proberen te ontkrachten. Het toejuichen, of niet begrijpen. Het maakt niet veel uit. Ik voel weinig echte verbinding met mensen in het algemeen.

Ik begin er langzaam op uit te komen dat ik misschien wel echt anders ben. Er zijn tenslotte maar weinig mensen die me echt lijken te begrijpen. Die open staan voor mijn gedachtegangen, en deze ook kunnen volgen.

Ondanks mijn gevoel van anders zijn, wil ik uiting geven aan wat er in mij leeft. Delen wat me bezighoudt. Ik heb nou eenmaal een visie.

Pierre Teilhard de Chardin had ooit de uitspraak: “We zijn geen mensen die het spirituele ervaren, maar spirituele wezens die een menselijke ervaring hebben.” Dat raakt ontzettend aan wat ik voel en ervaar.

Ik heb een rotsvast vertrouwen in mijn eigen toekomst en die van ons als mensheid

Ik geloof dat we hier op aarde zijn met een reden. Die reden maakt dat ik door de jaren heen ben verworden tot een overtuigd positivist. Niet alleen omdat het nou eenmaal werkt, maar ook omdat ik voel dat het nodig is.

Niet iedereen begrijpt me hierin, voelt het zoal ik het voel. Dat neem ik aan als een gegeven. Daarnaast maakt mijn afwijkende ervaring van de wereld dat ik me veelal eenzaam en onbegrepen voel.

En ja, ik weet ook dat er mensen zijn die wel begrijpen waar ik het over heb. Die soortgelijke of anderszins afwijkende ervaringen en overtuigingen hebben. Die zich ook hun leven anders voelen. I salute you people.


Rik Verweijen is onderdeel van het eSpreekuur-panel van PsychoseNet. Daarnaast is hij actief als ervaringsdeskundige bij Vitale Verbindingen te Arnhem.

Meer informatie:

  • Deel deze pagina:

Reacties:

  1. Saluut Rik.

    Je klinkt in ieder geval wel heel geaard ! Het lijkt of je wel goed in je vel zit.

    Maar ik herken dat ook wel, dat anders voelen. Ook op het spirituele vlak.

    Vaak heb ik heel bijzondere dromen.
    Visioenachtig soms.
    Laatst droomde ik over het verschijnsel : Tussengod.
    Interessant hè ? Wat zou dat zijn ?
    In mijn dromen ben ik ook wel op andere planeten geweest. En pas geleden in de Hemel zelfs. Er werd mij daar verteld dat de Hemel universums verwijderd ligt van de aarde. En er gebeurde meer. Iemand zei oa. tegen mij dat daar veel ‘mensen’ waren met Amerikaanse invloed (Goed Nieuws !).Ook moest ik daar een oefening doen.Toen ik wakker werd was ik rustig en enthousiast en had ik op mijn belangrijkste levensvraagstuk een antwoord.

    Verder heb ik met dieren altijd een beter contact gehad dan met mensen. Ik vind dieren trouwens ook heel spiritueel.

    Groeten,

    1. Hai Marion,

      Dat heb je goed opgemerkt! Ik voel me inderdaad goed geaard. Daar heb ik wel hard voor moeten werken.
      Mooi wat je beschrijft over dromen. Inspirerend. Ik lijk nauwelijks nog te dromen tegenwoordig. Dat verklaar ik dan weer door het goed geaard zijn. Overigens heb ik in mijn leven de nodige ervaring met uittredingen, dus heb mn portie ‘andere werkelijkheid’ wel gehad 😉
      En ja, dieren zijn fijn. Ik merk dat ze goed op me reageren. Een positief signaal, lijkt me!

      Hartelijke groet

  2. Het heeft met je mindset te maken. Als je angstig/verlegen/onzeker bent dan zie je de wereld op een andere manier dan wanneer je vrij/onbevangen bent. Ik vind dat de cosmetische psychiatrie zijn doelen voorbij gaan, daarmee bedoel ik dat ik niet geloof in medicijnen tegen karaktertrekjes.

    Waar ik wel in geloof is ontwikkeling en verandering. Ik heb meerdere mensen gesproken en vraag vaak naar hun visie op het leven. Sommige staan er niet bij stil en sommige die hebben een specifiek doel. Sommige mensen leven tijdelijk geïsoleerd. Ze leven binnen, opgesloten en vast. Ze staren de hele dag naar de muren. Zeeën tijd om een nieuw plan te verzinnen hoe ze dit leven nou gaan aanpakken. En op het moment dat de deur weer opengaat dan gaan ze er ook echt voor!

    Soms moet je doorpakken en soms moet je water bij de wijn doen. Het is afhankelijk van je problematiek. Maar de sleutel naar succes is connectie met je omgeving. Elkaar blij maken, zinvolle gesprekken voeren en samen doelen delen. Want ja, “Hapiness” is only real when it’s shared. Dat maakt de film “into the wild” wel duidelijk. Daar heb ik trouwens ook die spreuk van.

    Maar goed, wat ik hier allemaal me wil zeggen is dat als je je verdiept in bepaalde materie waarbij niemand(naast jezelf) een connectie heeft. Dan moet je je afvragen of je die eenzaamheid wel wil. Geld, spullen, kennis zijn allemaal leuk maar het heeft eigenlijk niks met het fundament van het leven te maken.

    Dit is puur mijn visie….

    Nou, Sterkte!!

  3. Dag Rik, heel herkenbaar. Ik voel me ook altijd al anders ?. Ik heb toevallig wel een diagnose, autisme, en dat verklaart een heleboel voor mij. Ik voel me niet minder dan anderen, maar het is vaak moeilijk om uit te leggen wat er anders is voor je of tegen welke dingen je ‘aanloopt’.
    Goed dat hier vooral aandacht is voor het positieve en niet alleen voor de beperkingen. Groeten, Sabine

    1. Hai Sabine,
      Dankjewel voor je reactie!
      Ik heb oorspronkelijk ook een Asperger-diagnose, maar ik weet niet of ik daar achter sta.
      Greetz

        1. Ik kreeg de diagnose in 2003. Ik heb me er nooit echt in herkend. Ik verklaar symptomen die aan Asperger worden toegeschreven vanuit een andere invalshoek. Ik zeg weleens dat ik met 1 been in het spectrum sta, en met een been erbuiten. Omdat dat ‘officieel’ niet kan, heb ik me er van gedistantieerd. Misschien is het aan de orde, misschien ook niet. Het is overigens wel typisch dat het gevoel van een andere planeet te komen (‘wrong planet syndrome’) veelal wordt gelinkt aan Asperger.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *