Main content

Er is veel interesse voor psychosegevoeligheid zonder medicatie of buiten de instelling. Lotje heeft al twintig jaar een lage dosering antipsychotica en is nooit opgenomen geweest. Hoe gaat dat bij haar? “Ik dacht altijd dat ziekte – inzicht was dat je besefte dat je je greep op de werkelijkheid kon verliezen, maar wellicht is het ook zo dat je op het moment zelf al beseft dat je hoofd een loopje met je neemt.”

Kort geleden las ik in de blog van Diana over lucide psychosen. Er stond tot mijn verbazing niks over op de site, maar het is iets wat ik wel heel erg herkende. Dat je op het moment zelf weet dat je een waan hebt. Het maakt de stress er niet minder om, maar het is wel anders.

Ik ben psychosegevoelig maar ben nooit opgenomen geweest. Het was niet altijd zo dat ik mij ervan bewust was dat ik een waan of hallucinatie had. Vroeger kwam ik thuis met een raar verhaal en dan zei mijn vader: het is onwaarschijnlijk dat dat echt is gebeurd. Vaker kwam ik achteraf pas tot inzicht dat iets waarschijnlijk niet gebeurd was. De grote witte hond die mij achterna zat tijdens het hardlopen en die eigenlijk meer een schim was in de hoek van mijn oog. Mijn overleden oma die tegenover me zat in de trein en die me het gevoel gaf dat alles goed zou komen.

Wellicht komt het door de medicatie dat bij mij dingen zijn gaan veranderen

Het gebeurde voor het eerst in 2008. Ik had een drukke verantwoordelijke baan als docent op een middelbare school. Ik was een jonge docent met veel stress. Die week lag mijn opa op sterven in een hospice. Ook was het winter en gleed ik een ochtend op weg naar het station uit met de fiets, doordat ik niet door had dat het had geijzeld en een scherpe bocht nam. De ambulance kwam. Ik had niks gebroken maar ik had een enorme deuk opgelopen en mijn hele been was blauw.

Ik geloof echter dat het dezelfde avond was dat ik ’s avonds toch weer op station Gouda stond om 22:30 omdat ik klaar was met het lesgeven Italiaans op de volksuniversiteit daar. Ik voelde me onrustig, vol stress en ineens dacht ik: de maffia zit achter me aan! Die gedachte hield me bezig tot ik thuis kwam bij mijn vriend en zei: “volgens mij denk ik dat de maffia achter me aan zit. Dat is niet goed hè?”

Ik heb toen een paar dagen vrij genomen. Kwam tot rust en ging weer aan het werk.

Onlangs gebeurde het weer

Ik dacht iets heel bizars, naars en verontrustends, terwijl ik tegelijkertijd dacht: dit kan niet waar zijn. Dit IS niet waar! Ik probeerde mezelf gerust te stellen terwijl de gedachten en angst door mijn hoofd jaagden. Je weet dat je onzin in je hoofd hebt, maar je hebt er wel last van.

Ik dacht altijd dat ziekte – inzicht was dat je besefte dat je je greep op de werkelijkheid kon verliezen, maar wellicht is het ook zo dat je op het moment zelf al beseft dat je hoofd een loopje met je neemt. Ziekte-inzicht next level.

Het stelt mij wel in staat om gewoon thuis te blijven en het zorgt er ook voor dat ik geen acute zorg nodig heb. Meestal moet ik gewoon even wat rustiger aan doen. De definitie van psychose, het verlies van contact met de realiteit, is er eigenlijk niet. Maar toch kan ik er veel last van hebben.

Zijn er meer mensen met psychosegevoeligheid die thuis wonen en dit herkennen?

Foto door Monstera via Pexels

Lotje Lomme is gewaardeerd familielid, luisterend oor voor vrienden, hardloopster en docent. 

Meer lezen van Lotje?

  • Hier vind je al haar blogs

Enkele verhalen uit de serie ‘Verhalen van buiten’ van Lotje zijn:

  • Deel deze pagina:

Reacties:

  1. Dag lieve Vlinder ,

    dank voor je reactie.

    Ja, ik vind dat wel lastig hoor. Want ik heb ook extreem angstige psychosen gehad.

    Om dan te zeggen: die angstige hallucinaties zijn ziekte en de fijne zijn een gift vind ik ook lastig.

    Dat lijkt een beetje cherry picking. Begrijp je wat ik bedoel?

    Ik ga even je blog terugzoeken waar je het over hebt.

    Ik zeg ook niet altijd alles tegen mijn man, maar achteraf heb ik daar altijd spijt van.

    Hij kijkt nergens van op, vindt niks vreemd en kan alles relativeren.

    Bijzonder dat je dochter het ook heeft.

    Ja, die zwangerschap, geboorte en die eerste jaren dat ze zo klein zijn had ook op mij een enorme impact.

    Fijn is het als ze wat zelfstandiger zijn.

    Liefs

    1. Hoi Lotje 🤗 ik bedoel het ook niet als cherry picking, ik weet natuurlijk niet wat jij zag ed, ik kan alleen van mijn eigen ervaring uitgaan. Ik vind schimmen of mensen zie ook niet altijd even prettig, maar ik zie ze ook dan niet als een ziekte. Ik schrik er vaak van, slaap soms net, en ineens is het er. Meestal erg beangstigend maar ik blijf niet meer bang snap je. Tis maar net met welke blik je kijkt naar hallucinaties of verschijningen.

      Toen onze dochter 5 was heb ik een miskraam gehad. Zij wist al eerder dan mij dat het niet goed was. Ook heeft ze het ‘jongetje wat in mijn buik zat’ heel lang gezien, onder de tafel thuis, of onder haar bed. Ik ben er heel rustig mee omgegaan en haar gevraagd wat hij wil vertellen. Ze zei dat hij heel verdrietig was omdat hij niet meer in mijn buik zat. Ik zei vervolgens: misschien kun je hem zeggen dat het oke is? Geef hem maar een knuffel van mij. Dat heeft ze gedaan. Toen was het voor haar oke maar ook ons zoontje. Of ze hem nu nog ziet weet ik niet. Ik hoor haar er niet meer over. Zodoende denk ik dat het een gift is. Ik probeer het wel zo te zien. Wanneer is iets een ziekte?

      Ik ben overigens heel zelfverzekerd geworden door de psychose na de bevalling en de manier waarop ik gehandeld heb. Had ook anders uit kunnen pakken, is gelukkig niet gebeurd. Het was een erg nare en tegelijkertijd een heel wonderlijke gewaarwording.

      En dat mijn dochter het ook heeft… ach, ze is gevoelig voor stress, kan heel goed manipuleren en is ontzettend wijs en lief, sociaal. Ze komt er wel, op haar eigen wijze en vooral eigen tempo. Ze wil advocaat worden met haar drive
      wil en doorzettingsvermogen gaat dat wel lukken 😁 Denk overigens dat het inleiden van mijn bevalling, de scheiding daarna van haar die uren duurde, plus mijn emotionele toestand haar wel wat heeft gedaan. Enorme voelsprieten heeft ze. Ze leert steeds beter wat van haar is en wat niet.

      En ja zeker fijn dat ze wat ouder wordt en zelfstandig. Mis het kneuterige ook wel met vlagen 🥰

      1. Dag Vlinder,

        nou, zoals jij ermee omgaat, dat zou ik ook wel willen. Echt inspirerend.

        Ik vind het heel moeilijk om vervelende hallucinaties/wanen te relativeren.

        Bij die vreselijke wanen na je bevalling was je je er dus ook wel bewust ervan dat het wanen waren.

        Echt bijzonder hoe je deze ervaringen een plek in je leven geeft Vlinder.

        Mooi!

        Groet,

        1. Hoi lieve Lotje,

          Ik wil er wel met jou over sparren via de mail. Misschien kan ik je tips en trucs leren. Je hebt mijn mailadres.

          Ben net terug van 3 dagen Haarlem met mn dochter. We hebben stiekem een nachtje extra erbij geboekt in het hotel. Voor mij iets rustiger, kon ik vanochtend uitgerust naar huis rijden ipv gisteravond. Het was gezellig met mn pubermeid!!! Lekker gewinkeld, gegeten en een een aantal musea’s bezocht.

          Liefs

  2. Hoi Lotje,

    Ik ben ruim 10 jaar opgenomen geweest en in die 10 jaar zeker vaak psychoses, randpsychoses en extreme angst en paniek ervaringen gehad maar ook zelf thuis een psychose doorgemaakt. Na de geboorte van mijn dochter ben ik in een psychose terecht gekomen en heb tegen niemand wat gezegd zelfs tegen mijn man niet, omdat ik wist wat de gevolgen zouden zijn. Ik heb daar vorig jaar wel een blog over geschreven

    Wat ontzettend fijn overigens dat jij nooit opgenomen bent geweest en het op deze vriendelijke manier hebt weten te verwerven in je leven.

    En voor jou leek het een waan dat je je oma zag zitten in de trein, maar zo vreemd is het niet hoor! Ze is er nog steeds, alleen in een andere hoedanigheid. Ik persoonlijk, en ook onze dochter, zie geregeld schimmen, mensen, voel dingen en hoor dingen. Dat heeft naar mijn beleving niks te maken met psychoses maar meer met heldervoelend zijn dat is een gift een kwaliteit, geen ziekte 😘

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *