Main content

Al jaren weet ik dat ik erg gevoelig ben. Maar pas recent begint me te dagen wat hier de implicaties van zijn voor mijn leven.

Ik heb in mijn psychiatrische carrière verschillende labels opgeplakt gekregen. Waar ik me in het ene label nog altijd herken, is de ander niet meer van toepassing, of heb ik me ervan gedistantieerd.

Ergens heb ik altijd het gevoel gehad dat diagnoses de kern niet raakten. Ik kom er steeds meer achter dat het thema ‘gevoeligheid’ van grotere betekenis is geweest in mijn leven, dan men heeft kunnen vermoeden, laat staan benoemen.

Het is blijkbaar gewoon niet in mensen opgekomen dat ik weleens erg gevoelig zou kunnen zijn

Gevoelig voor indrukken, prikkels, emoties, sferen, intuïtie, de muziek van het leven. Want dat ben ik. Ik sta open. En ik kan er niet zo veel aan veranderen. Ik zie, voel en ervaar veel.

Er is een uitgestrekte wereld buiten mij en er is een uitgestrekte wereld in mij. Ik loop regelmatig over van alles dat mijn systeem te verwerken krijgt.

Gevoeligheid maakt in mijn optiek dat ik in het verleden vatbaarder ben geweest voor wat voor problematiek dan ook.

Deze hoge mate van gevoeligheid beschouw ik zowel als zegen en als vloek

Een zegen omdat het diepte toevoegt aan het leven. Een vloek, omdat het dat leven zo ingewikkeld maakt. Nodeloos, zo lijkt het soms.

Hooggevoeligheid is iets waar je mee om moet leren gaan. Je kan er niet omheen. Voordat je er een goede modus in gevonden hebt, ben je zoveel verder. Inmiddels weet ik redelijk hoe ik er mee om dien te gaan.

Ik heb geleerd hoe ik meer in mijn kracht kan blijven

Wat zoveel inhoudt als dat je meer bij jezelf, bij je gevoel, in het moment weet te blijven. Je niet laat meesleuren door alles wat zich aan je opdringt. Het raakt aan acceptatie, overgave en mededogen naar jezelf.

In het Engels wordt ook wel de term ‘empath’ gebruikt; iemand met een rijke gevoelswereld, een groot inlevingsvermogen en een lage emotionele pijngrens.

Ik worstel veel met mijn eigen gevoelens. Ook ben ik gevoelig voor de emoties en het lijden van anderen.

Jouw pijn is ook mijn pijn

Voor mij is dit realiteit en zo een belangrijke motivatie om mezelf en anderen zo min mogelijk schade aan te doen.

Hooggevoeligheid is niet iets om mee te dwepen. Dat je gevoelig bent maakt je net zo min bijzonder als dat je intelligent bent. Maar erkennen dat je een gevoelig mens bent, daar is niks mis mee.

Persoonlijk wens ik me zo min mogelijk te identificeren met wat voor label dan ook. Hetzelfde geldt voor hooggevoeligheid. Ik ontdek het, weet het, benoem het en daarmee is het voor mij redelijk klaar.

Het me ermee identificeren maakt de worsteling niet minder. Ik voel niet de noodzaak om weer op een andere manier speciaal te zijn.

Ik ben een gevoelig mens. En met mij zoveel anderen

Aan wie zich hierin herkent zou ik willen zeggen; laat je gevoeligheid je leiden tot het worden van een echter mens. Durf overeen te komen met wat je voelt. Durf de kleur te tonen die in je leeft. Je zal er een mooier mens door zijn.

Want ja, dat gevoeligheid kansen biedt tot verdieping van de persoon, dat staat voor mij vast.


Rik Verweijen is onderdeel van het eSpreekuur-panel van PsychoseNet. Daarnaast is hij actief als ervaringsdeskundige bij Vitale Verbindingen te Arnhem.

  • Deel deze pagina:

Reacties:

  1. Hoi,

    Wat mooi: erkennen dat je gewoon een gevoelig mens bent.

    Wat jij beschrijft, dat je regelmatig overloopt, dat is bij mij precies zo. Het is fijn dat je het zo goed omschrijft zonder meteen etiketten te gaan plakken.

    Het is een zegen en een vloek – helemaal mee eens.

  2. Dankjewel voor je reactie Jeroen!
    Wat je beschrijft is precies waar ik voor wil waken. De worsteling is real, maar ik ben niet mijn worsteling. Of zoiets.

  3. Wat een mooi sprekend blog, Rick.
    Enorm herkenbaar. Bovendien houd je me ook nog mooi een spiegel voor. Tijdens het lezen realiseerde ik me dat de neiging om je te identificeren met deze gevoeligheid bij mij snel op de loer ligt. Daarnaast is mijn ego (zo noem ik het maar) ook zeker geneigd mezelf hierin soms als bijzonder/speciaal te ervaren. Ik weet inmiddels dat dit me helpt om even de pijn niet te hoeven voelen van deze gevoeligheid. Jouw benadering spreekt me erg aan : je kunt er mee leren omgaan en er kracht uit halen maar het is geen reden om jezelf als speciaal te zien.
    Dank voor je mooie blog.

  4. Fijn, de herkenning Guy!
    Als je gevoelig bent (lees ook psychosegevoeligheid) ga je op zoek naar die kapstokken inderdaad. Mij heeft ‘het bij mezelf weten te blijven’ ontzettend geholpen. Maar om dat meer duurzaam te maken, ben je even verder.
    Je hebt het over gevoelens neerschrijven, fantasie, expressie. Dat herken ik, doe ik ook, in de vorm van gedichten schrijven. Het mooie is dat er in creativiteit geen echte regels zijn. En toch weet je een vorm te geven aan wat er in je leeft.
    Wat betreft je dank aan psychosenet, besef dat je al iets terug doet in de vorm van reageren. Dat is communitybuilding.
    Je p.s. verdient trouwens een thumbs up!

  5. Rik, eindelijk iemands verhaal waarin me volledig herken. Ik heb zelf vier kapstokken ontdekt; de eerste gevoelens en indrukken komen bij mij feller binnen dan bij iemand anders (zoals bij jou). Ik heb hiervoor oplossingen gevonden (afzonderen, gevoelens neerschrijven, gaan wandelen,….). Ik weet welke gedachten er tijdens een psychose naar boven komen en waar die vandaan komen.

    Ik ben zelfs nog een stap verder gegaan ik ben de gedachten tijdens een psychose gaan ordenen in een kolom fantasie en iets wat ik voor de toekomst kon gebruiken.

    Wat heb ik vastgesteld op 17 jaar heb ik vijf psychoses op vier jaar tijd gehad. Toen was er geen spraken van herstel. Dus alle herinneringen in een figuurlijk potje weggeduwd. Wat heb ik ook gemerkt, dat er possitieve eigenschappen voor de opname ook mee in het potje zijn gegaan. Ik was ondernemend en een type, dat graag de leiding had.

    Toeval of alles is op korte tijd opgelost. Ik ben vier mensen tegengekomen. Zij hadden alle vier een opname gehad. Ze wilden terug gaan werken, maar vonden geen werk. Daarom project verbindend werken opgestart om zo deze mensen makkelijker aan een job te helpen.

    Bij dit proces heeft psychosenet een heel belangrijk aandeel (Jim Van Os, Jeroen Zwaal, Jeroen Kloet en Remke Van Staveren). Dikke merci. Ik zou voor jullie graag iets terugdoen, voorstelling brengen psychose-ervaringsdeskundige-sociaal ondernemen.

    Hierin kan ik een bondige samenvatting geven hoe ik twee jaar gewerkt heb om bovenstaande inzichten te verwerven.
    Voor mij is een psychose meer als een ziekte, ik zie het als een signaal dat een teken geeft er iets aan de hand.

    P.S. Eind oktober ben ik er met de vier kapstokken ingeslaagd om een beginnende psychose te onderdrukken.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *