Main content

Eerder schreef Vlinder al twee blogs over Paroxetine afbouwen (hier en hier te vinden). Om het zacht uit te drukken: Geen gemakkelijke opgave. In deze blog komt Vlinder terug op het onderwerp. “Door het afbouwen komt alles harder binnen.”

Een paar weken terug had ik deze blog al in de ‘pen’. Toen voelde ik mij zielsgelukkig!!! Ik liep mijn rondje hard en kwam onderweg weer een prachtig hartje tegen (een vlek op de stoeptegel).  Eerder merkte ik het op en bezorgde het me een glimlach.  Nu raakte het hartje me rechtstreeks in mijn hart!!! Het kwam echt binnen! Wow dacht ik!! Dát is waar ik het voor doe! En dat geldt nog steeds. Maar vanzelf gaat het echt niet.

De afgelopen week bijvoorbeeld

Ik ben te druk geweest. Teveel activiteiten op 1 dag. Sporten,  uit eten,  kapper  terrasjes,  boodschappen doen enz. enz. Op die momenten geeft het mij ook energie. Maar zo ineens komt de keerzijde…..

Dan slaap ik weer wat slechter, ga ik veel dingen met een soort tegenzin doen omdat ik én de energie niet heb én omdat van alles moeten mij dan tegen gaat staan, er komt dan een soort kramp op. We hebben een puberende dochter, ook dat kan soms botsen en zo gauw ik niet meer rustig op haar kan reageren weet ik al dat ik een stap terug moet doen. Zij is voor mij de perfecte spiegel.

En waarom dat rustig aan doen dan niet lukt, weet ik niet goed. Ik bouw allerlei inwendige spanning op. Ik ga me frustreren en irriteren aan de chaos in ons huis, aan alle moetens, aan dingen die nog komen gaan, zoals onze vakantie of de verbouwing van onze badkamer.  En juist dit maakt de inwendige spanning alleen maar erger. Ik ga analyseren over het hoe en waarom. En op een gegeven moment bereik ik een soort piek. En dit alles heeft dan te maken met voelen.  Dat ik mezelf durf toe te staan te voelen dat ik me slechter voel, dat ik me verdrietig voel.

Maar door het afbouwen komt alles harder binnen

De mooie dingen,  maar ook de minder fijne dingen, die nu eenmaal ook bij het leven horen. Ik raak dan soms wel een beetje ontmoedigd en vraag me af of er niet teveel schade is ontstaan in mijn hoofd en zenuwstelsel.  Of ik wel zonder de paroxetine kan, of beter gezegd,  of mijn systeem wel zonder kan.  Want hier zit echt een groot verschil.  IK kan zeker zonder. Het is alleen een proces, zowel emotioneel als chemisch. Dat emotionele red ik wel. Dat chemische is waar ik soms mijn vraagtekens bij heb. De verschijnselen komen namelijk ook tijdens een stabilisatie-strip. Dus dat geeft wel aan dat ‘het’ een eigen leventje leidt.. dit vind ik heel lastig. Heb daar totaal geen invloed op en dus word ik toeschouwer van dit proces in mijn eigen lijf. De enige invloed die ik heb is dat ik een (extra) stabilisatie-strip kan aanvragen.

En toch zet ik door. Ik wil mezelf de kans geven om dit af te ronden, om weer compleet mijzelf te kunnen zijn, om geen chemische rotzooi in mijn lichaam te stoppen terwijl ik het niet nodig ben. Want nee, ik ben nog steeds niet depressief, ook niet somber. Het kost alleen veel tijd en energie om mijn systeem,  mijn zenuwstelsel weer zelf te laten draaien, op eigen kracht. Het voelt ook alsof mijn systeem van slag is.

Ik heb een tweede machtiging gekregen van de DSW

Ik heb nu t/m oktober de vergoeding.  Hoe ver ik dan ben weet ik niet.  Ik zit nu op een stabilisatie-strip van 4,5 mg. Mochten de verschijnselen niet wegtrekken dan vraag ik een extra stabilisatie-strip aan

En verder zal ik mee de rust moeten opzoeken,  weinig schermgebruik  wandelen, yoga, ontspanningsoefeningen en vooral wat liever voor mezelf zijn en mezelf de ruimte geven. Vreemd eigenlijk dat dat vaak nog het lastigste is….

Wat mij ook goed helpt zijn Acces Bars. Dat is een energiebehandeling via drukpunten op je hoofd.  Mij helpt dit erg goed. Ik kom hierdoor in een ontzettende diepe ontspanning.  Ik heb dan ook een heel fijn persoon die mij behandelt, er is veel vertrouwen en wederzijds respect waardoor ontspannen en overgeven aan niet zo moeilijk is.

Dit is echter ook gewoon ondersteuning.  Ik zal het toch echt zelf moeten doen,  meeveren met dit proces en vooral lief zijn voor mezelf en vertrouwen blijven houden en dit alles de tijd geven.


Vlinder (pseudoniem) is 50 jaar, getrouwd en moeder. Na een jarenlange strijd zowel in als mét de psychiatrie heeft ze een bestaan opgebouwd en heeft ze leren omgaan met het leven.

De blogs van Vlinder vind je hier

Meer lezen over medicatie afbouwen?

foto van pixabay
  • Deel deze pagina:

Reacties:

  1. Dag Vlinder,
    Hartelijk dank voor je reactie(s) op mijn vraag.
    Het lijkt mij persoonlijk heel fijn als ik op 10mg kan uitkomen. En als het daarna lukt nog verderaf te bouwen, dan is dat fantastisch.
    Persoonlijk verheug ik mij op het kwijtraken van de bijverschijnselen. Zoals een verlies aan seksuele beleving. Wat zou het geweldig zijn om een orgasme te krijgen, voor mij is dat al ruim twintig jaar niet mogelijk geweest….pfff.
    Mag ik vragen of jij op dat vlak een verandering hebt opgemerkt tijdens het afbouwen?
    Lieve groet, Greetje

    1. Hoi Greetje, ik heb daar bij mijn man nooit geen last van gehad, ook niet toen ik nog 30 mg slikte. Ik herken dit wel van vroeger, toen ik jonger was, en nog veel meer pillen slikte. Wat ik nu vooral merk is dat ik voel. De gevoelens zijn intenser, stromen onverwachts waardoor ik soms een emotioneel wrak lijk maar niet ben. Ik zie het dat alles weer in beweging komt. Huilen is loslaten en opschonen, zomaar intense emoties beleven mag ik gaan ontvangen en toelaten. Dit vind ik moeilijk. Dat is nl 1 van de issues geweest waardoor ik überhaupt in de problemen ben gekomen, mijn intense binnenwereld. Dus ik heb nog werk ad winkel: leren omgaan met alle intense gevoelens die vaak erg mooi zijn, ik raak dan overspoeld door een enorm geluksmoment, maar ook soms de wat sombere dagen. Ik moet leren wat van mij is aan gevoelens en wat niet. Mijn spiritualiteit komt weer echt naar voren. Nu beangstigend het me nog geregeld terwijl ik rationeel weet dat dat niet nodig is. Het vertrouwen ontbreekt nog bij me. Dus het afbouwen maakt dit weer in mij los. Hoe kan ik weer ten volle mijzelf zijn, in alle vertrouwen.

  2. Hallo allen,

    Ik heb denk ik in totaal 4 x afgebouwd met succes (gebruikte het ongeveer een jaar). Van 20 mg naar 10, dan naar 0. Wel heftige bijwerkingen en schokjes in m’n hoofd, uiteindelijk trok het weg. Mij hielp destijds sporten. Nu ik 2 kids heb en werk gaat dit moeilijker. Ik ben 1.5 jaar weer begonnen omdat ik zo slecht sliep en het idee heb dat het samenhangt met mijn cyclus. 2 weken voor de menstruatie ben ik angstig, depri, slaap ik slecht, fysieke klachten. Bij 10 mg nergens last van, zit nu een paar weken op 5 mg (omdat ik dan toch weer vind dat ik het zelf moet doen) maar de klachten komen weer terug. Nu twijfel ik weer om naar de 10 mg te gaan. Dit middel heeft mij zo vaak geholpen, en ik wilde stoppen omdat ik zwanger wilde worden. Nu hoeft dat niet meer, moet ik dan maar accepteren dat ik dit de rest v m’n leven nodig heb? Zijn er meer mensen met ernstige PMS klachten die dit medicijn gebruiken?

    1. 2 weken voor je menstruatie is meestal de eisprong. Is het dan wel PMS? Of valt dat ook onder PMS? Ik sliep altijd wel slechter tijdens en rond de eisprong. Zie het nu meer dat je dan letterlijk en figuurlijk toegankelijker bent en meer openstaat voor. Je kan dan immers zwanger raken. Misschien helpt het als je je daarin kunt berusten? Dat het te maken kan hebben met een groter geheel?

      Ik heb er verder geen ervaringen mee. Al heb ik altijd veel last gehad van hormonale schommelingen en disbalans, echt PMS kon ik het niet noemen. De ene maand wiebeliger en vervelender dan de andere maand. Ik zag ook als een berg op tegen de overgang maar verbazingwekkend ben ik daar zo doorheen gewandeld. Heb emotioneel niks geen hinder gehad en opvliegers ed zijn mij eigenlijk ook bespaart gebleven.

      Succes verder!!

  3. Hoi Vlinder,

    Bedankt voor je blog. Je schrijft: ik wil geen chemische rotzooi in mijn lichaam stoppen terwijl ik het niet nodig heb. Dit vind ik zooo herkenbaar. Vorig jaar heb ik clonazepam afgebouwd die ik al meer dan twintig jaar slikte voor het slapengaan.
    Ik werd er verdrietig van dat zo’n mooie functie van het lichaam, namelijk in slaap vallen, al zo lang gebeurde via chemische rotzooi. De clonazepam is omgezet naar Valium en dit heb ik in 8 maanden afgebouwd, de laatste mg met een taperingstrip. Ik wens jou heel veel succes met het langzaam verder afbouwen.

    1. Hoi Alette, wat ontzettend knap dat je die stap hebt gezet. Slaapmiddelen zijn zo verslavend… en verwonderlijk dat je toch goed slaapt! Tenminste, daar ga ik van uit 😃😉

      We hebben vele mooie lichamelijke functies. Ons natuurlijk genezingsproces bijvoorbeeld. Als we leren van lichamelijke klachten, dat die ons wat willen vertellen kunnen we gericht handelen ipv de klachten bestrijden met medicatie en niks doen aan het feit waarom we ze hebben. Kan parallel naast elkaar staan, maar helaas is de gezondheidszorg daar (nog) niet op ingesteld. Een holistische benadering van lichamelijk ongemak.

      Fijn dat ook jij zo geholpen bent door taperingsstrips. Ik zou dit ook nooit hebben kunnen doen zonder taperingsstrips.

  4. Dag Vlinder,
    Bedankt voor het delen van je verhaal!
    Knap en goed van je dat je de stappen zo zorgvuldig zet en jezelf toestaat dat het kleine stappen zijn en dat het niet uitmaakt hoe lang je er uiteindelijk over zal doen. Ik vind je heel moedig 😇
    Ik ben 48 jaar en gebruik paroxetine sinds mijn 23e jaar. Afbouwen in grote stappen is bij mij ook nooit succesvol geweest. Alleen van 40mg kon ik in één keer naar 30mg. Maar toen ik van 30mg naar 20mg ging, kreeg ik veel ontrekkingsverschijnselen. Toen heb ik voor het eerst een taperingstrip aangevraagd. Ik had daar ook bij toeval over gelezen…wat erg he dat specialisten je hier niets over vertellen)! Die eerste taperingstrip beviel heel goed.
    Bijna meteen daarna wilde ik nog een keer 10 mg afbouwen…. ik had helemaal ‘de smaak te pakken’ dus bestelde opnieuw een taperingstrip. Maar dat bleek te snel ik kreeg veel klachten, zowel lichamelijk als geestelijk. Ik heb mijn verhaal toen (óók) aan Jim van Os voorgelegd. Hij raadde mij aan na 20 mg eerst een half jaar tot jaar te stabiliseren. Dus dat doe ik nu. Fantastisch dat je online bij hem (en zijn collega’s) terecht kunt voor dit soort adviezen!
    Vanaf welke dosering kreeg jij veel last van ontrekkingsverschijnselen? Ben jij in 28 dagen van 20mg naar 10mg gegaan? Of deed je daar langer over?
    Ik weet dat geen mens/lichaam hetzelfde reageert, maar zou het toch fijn vinden om dit van jou (en eventueel andere lezers/ervaringsdeskundigen) te horen.
    Alvast bedankt voor je reactie en veeeeel succes met jouw traject 💗.
    Greetje

    1. Hoi Greetje, dankjewel voor je compliment 🤗. Hoe lang ik precies heb gedaan van 30 naar 10 weet ik niet meer precies maar wel erg snel. Het verbaasde mij destijds dat ik daar totaal geen last van had en ging overmoedig toen door van 10 naar 0 met 1 mg per week. Dat ging helemaal mis…. ik denk dat ik die eerste stappen ook zo snel heb gedaan. Dus 1 mg per week. Maar zoals je zelf al zegt: geen enkel lichaam is hetzelfde. Ik heb nu een mooi ritme van een halve mg per 28 dagen afbouwen, 28 dagen stabiliseren. Ik verwacht niet tot 0 zo door te kunnen gaan. Wel merk ik dat schermgebruik finest is, cafeïne, te druk zijn, en te weinig ontspanning. Ik heb veel baat bij visolie (artic blue met vit D, was ik in mijn blogs vergeten te vermelden), matig bewegen, goede gezonde voeding, niet teveel in mn hoofd zitten, yoga, en wandelen in de natuur. En dan nog kan ik ineens last krijgen.

      En net wat jij schrijft: bizar dat er zo weinig over bekend is, helemaal bij artsen. Ik begrijp dat ook totaal niet. Ik begrijp zonder meer niet veel meer van het zorgbeleid en überhaupt het beleid in dit zo rijke land. De verkeerde zakken worden gevuld naar mijn idee. Ik wist bijvoorbeeld ook niet dat zorgverzekeraars winst sinds een paar jaar mogen houden. Eerder waren ze verplicht dit weer in zorg te steken. Geen wonder dat vergoedingen steeds schaarser worden.

      En ik denk ook hoe meer wij, ervaringsdeskundigen, hierover vertellen, hoe meer mensen tips en trucs eruit kunnen halen om van dit soort middelen af te komen! Dus ik vertel je graag hoe en wat 😉🤗

      Jou wens ik niks minder: veel succes met je afbouwtraject!!!

      1. P.s. het afbouwen is goed gegaan, bovenstaande vervelende verschijnselen zijn na een paar dagen weggetrokken dus ben ik verder gegaan. Ik zit nu op 4,1 en heb een stabilisatie-strip aangevraagd voor 4 mg. Na die 28 dagen stabiliseren ga ik weer verder in 28 dagen van 4 naar 3,5. En zo zie ik iedere dag wat het mij brengt 🤗

      2. Ik filter je vraag over wanneer het bij mij lastig werd er nu pas uit. Vanaf 10 mg werd het erg lastig. Ik heb jaren op 10 gezeten omdat ik gewoon weg niet kon en ook niet wist hoe ik verder kon.

        En ja, dat mensen als Jim van Os wél verder kijken en zo laagdrempelig hulp aanbieden is geweldig!!! Hulde aan Jim!! Vele artsen en zorgverleners zitten vast in overtuigingen die niet meer dienen en die niet bijdragen aan groei en ontwikkeling maar slechts aan symptoombestrijding. Maar daar zit beweging in, mede door dit forum 😉

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.