Main content

Marco komt uit een zakelijke familie. Hij kampt met een psychische kwetsbaarheid. In deze blog schrijft hij over de rijkdom vanuit zijn opvoeding en de psychiatrie. Marco: “Ik moet mij netjes gedragen en eigenlijk red je het hier niet mee in de psychiatrie!

Afgezien van 8 jaar Clozapine, dat een ellende was, slaat nu de medicatie aan die ik nodig heb.

Doch mijn bezigheden waren aanzienlijk gestegen door Clozapine

Omdat je de vele gedachten kwijt bent! Dan ga je andere dingen doen. Doe erg leuke dingen met dagbesteding. Dagbesteding zoals de zorgboerderij en een kunstatelier! Verder heb ik nog meer hobby’s die je kunt zien op mijn website.

Maar mijn gedachten zijn een depressie geworden, althans tijdens de periode met Clozapine

Hiervan heb ik veel doormaakt en geleerd. Men noemt het de donkere kant van de maan. Dat is best raar. Doch komt daar nu ook dat beetje richtingsgevoel bij in mijn gedachten. Nu lijkt het helemaal compleet.

Ik vind familie en mede cliënten zo erg belangrijk geworden! Doe wel eens niets. Moet wel de dingen blijven doen die mij zijn aangewezen. Beetje verplichtingen en even eruit. Maar daar heb ik totaal geen moeite mee.

Ik ga nu in deze coronacrisis mei 2020 veel naar het huis van mijn ouders om hen te bezoeken. Er zijn maar weinig mensen die dit meemaken.

Mijn ouders wonen in een gigantische grote villa

De tuin is erg mooi, als we daar zitten, genieten we daarvan. Ook dat deze grote muur waarachter wij ons voor de wind verstoppen (het huis) is het erg warm als we buiten zitten, het houdt een hoop koude wind tegen.

Mensen krijgen dollar oogjes van dit, als ze dit zien. En dat vinden we niet gek. Dat is ook een erge hemelse woonplek om te wonen. Er komen vaak mensen naar me toe om te vragen of ik van dat huis ben? Het winterpaleis! Mensen die ik helemaal niet ken vragen ernaar en kennen mij als hobbyfotograaf of als rapper en schrijver en de boetseerder! Terwijl ik helemaal bijna nooit weet wie zij zijn!

Ik ben al jaren blij met de zorgboerderij en het kunstatelier

Dat verandert niets, ook mijn foto’s zijn erg bling, bling! Ik weet dat ik een sticker of label heb en verder zijn mensen hier hartstikke gezellig en behulpzaam. Een beetje labiel soms met een beetje spang.

We worden hier ook slimmer en kunnen alles leren wat we eigenlijk op school zouden moeten gedaan hebben, en een beetje skirr. En zelfs mijn vader sprak van een soort goede sticker. Hij is gelukkig met me alsof ik een echt persoon ben zonder sticker of label. Hij liegt dat ziek zijn helemaal oké is. En had het liefste gehad dat ik zoals hem was en niet ziek. Ook mijn broer geeft jaloezie.

Maar ik moet ook toegeven dat ik niet alleen maar ziek ben. Neen, ik hou van aanzien en lol hebben.

Werken is niet nodig en hier word je begeleid door de meest fantastische begeleiders

Mannen en vrouwen; de begeleiders die het naar ons zin maken. Eten koken voor ons en behulpzaam zijn en een dagje weg om bijvoorbeeld met Sandra om kibbeling te gaan. En verder zijn wij zelf ook allemaal erg druk met alle dagelijkse dingen of zaken die moeten gebeuren. Ga zelfs een tattoo zetten met een begeleider, bijna dezelfde. Hakuna Matata. Betekent ‘geen zorgen’!

Dat ik uit een zakenfamilie kom betekent ook meer verplichtingen.

Ik moet mij netjes gedragen en eigenlijk red je het hier niet mee in de psychiatrie!

Hier leven geharde mensen en die echt eenzaamheid opzoeken en andere slechts zien als een boksbal of als iemand die niet van belang is. Doch zijn er ook erg gezellige mede cliënten, daar hebben we/ik veel lol mee!!


Marco alias Mc Rammeo  is schrijver en klei boetseerder. Hij is bezig een roman te schrijven en heeft altijd hiphop “gedichten” geschreven. Hij wil zijn website promoten en laten zien hoe zijn kant van de psychiatrie ligt. “Beetje labiel en beetje spang! Dat ben ik!!!”

Meer informatie:

Fotocredits: W. de Winter
  • Deel deze pagina:

Reacties:

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *