Main content

Lotuslicht is weer net weer uit een psychose. Sinds haar 49e heeft ze die zo eens per jaar. Ze schrijft over de moeilijkheden deze keer tijdens coronatijd. “Deze psychose bracht naderhand meer eenzaamheid, oude trauma’s die opspeelden.”

Deze keer is niet voor opname besloten, maar voor begeleiding thuis

Dat ook vanwege de coronacrisis en de crisis in opvangmogelijkheden. Het aantal bedden is beduidend lager sinds de nieuwe wet en het sluiten en het niet functioneren van een aantal opname-afdelingen.

Achteraf had dit voor- en nadelen voor mij

Het was fijn thuis in vertrouwde omgeving te zijn, al ben je dan meer op jezelf terug geworpen en vaker alleen met de stemmen in je hoofd. Nadeel was dat ik een groep om me heen miste met soortgelijke ervaringen en meer begrip onderling, afleiding en activiteiten die konden helpen de aandacht te verleggen.

Het gevoel van zorg en er niet alleen voor staan miste ik ook. Zo thuis alleen was moeilijker, ik ervaarde het bezoek als mijzelven die ik heel vreemd vond en die vreemde vragen stelden. Het antwoord wisten zij toch al als zij mijzelf waren?

Ik miste toetsing aan realiteit

Nu, na de psychose, merk ik dat ik een aantal maanden achter loop in wat er gebeurt is in de wereld. Toch is er veel hetzelfde sinds eind juli. Corona is nog het thema van de dag en er is niet veel anders, nog steeds draconische maatregelen voor iets wat ik een leugen achter de waarheid noem.

Ik merk dat ik meer behoefte heb aan contacten, meer aan praten en uiten, maar verbinding en contacten gaan nu weer vaker via video chats en op het bezoek van GGZ na, zijn ook vriendschappen onder druk komen te staan van die coronamaatregelen, een enkeling uitgezonderd.

Ik mis het live contact, elkaar helemaal zien en ervaren en zelfs aanraken

Knuffelen, een hug doet nog maar zelden iemand, maar ze zijn er wel, zij die niet bang zijn en die snappen dat ik dat nodig heb na een aantal maanden isolatie door psychose. Ik heb enorm behoefte te verbinden

Ik hoor dat in de GGZ instelling in de buurt alle groepen zijn opgeheven en gewerkt wordt met veelal telefonisch contact en soms beeldbellen en enkele keren huisbezoek. Wat is dat? Vreselijk om juist deze groep mensen met psychische klachten zo in de steek te moeten laten, terwijl verbinding zo nodig is om ergens in het persoonlijk systeem vertrouwen op te bouwen om dieper naar binnen te kunnen kijken.

Mogelijkheden tot veranderd gedrag te scheppen, verwerking mogelijk te maken.

Hoe denkt men dit te kunnen bewerkstelligen onder de huidige maatregeldwang?

Er zijn er velen de dupe van!

Zelf weet ik alleen maar dat ik praten wil na al die maanden stilte, dat ik contact zoek en voelen wil, ook van anderen. Zonder mondmasker en zonder beeldbellen, maar echt! Echte verbinding!

Deze psychose bracht naderhand meer eenzaamheid, oude trauma’s die opspeelden. Maar deze coronatijden werken niet mee om er makkelijker mee om te gaan en mijn eenzaamheidsgevoelens te verkleinen, want ook de ontmoetingsplekken zijn gesloten.

Ik vind het moeilijk en heel oneerlijk en vooral onnodig!

Ik ben tegen het beleid om vele redenen, maar dit is er een van! Ik voel mij in de steek gelaten en de overheid heeft voor mij haar geloofwaardigheid verloren. Wie gaat er voor mij opkomen? Voor ons die van alles nodig hebben om weer te kunnen functioneren? Ik weet het niet, ik doe het zelf maar denk ik.

Dus ik laat mijn stem horen en pleit voor openheid. En vooral voor waarheid achter de leugenachtige cijfers en de angstindoctrinatie op tv!

Het is niet makkelijk om in deze coronatijden een psychose te hebben

En weer te herstellen. Veel vanzelfsprekends is weggevallen. Gelukkig ben ik nog steeds in staat mezelf te horen en te helpen. De knop is om en ik heb mijn gezonde tegendraadse verstand nog. Ik ben van de revolutie, daar heb ik geen psychose voor nodig! Maar ik kan het niet alleen.

Hoe ervaar jij deze tijden?


Lotuslicht kreeg op haar 49e haar eerste langdurige psychose met verlichtingservaringen. Sindsdien is haar leven enorm veranderd en leeft ze met psychoses en perioden van rustiger vaarwater.

Meer informatie:

  • Deel deze pagina:

Reacties:

  1. Hey Jose,

    Wat vervelend om te horen dat je het moeilijk hebt gehad in deze corona tijd.

    Jammer om te lezen dat je het vertrouwen in de overheid verloren bent en dat je er van overtuigt bent dat de waarheid niet meer te vinden is in het nieuws. Zoals ik het zie probeert de overheid de het aantal corona gevallen omlaag te krijgen zodat iedereen de juiste zorg kan krijgen in de ziekenhuizen. Dan lijkt het me niet meer dan logisch om daaraan mee te helpen, voor alle mensen die zorg nodig hebben in dit land. Persoonlijk vind ik het maar een kleine moeite om een mondkapje op te zetten.

    mvg
    Michiel

    1. Als antwoord op jouw bericht kan ik alleen maar zeggen dat ik het ten diepste niet eens ben met het huidige beleid en met de maatregelen rondom corona. Ten eerste omdat het een sluier is voor hele andere doeleinden, ten tweede omdat de maatregelen helemaal niet goed voor ons zijn, omdat bijvoorbeeld een mondkapje juist heel slecht voor je gezondheid is. Wij denken dus heel verschillend hierin. Ik ben erachter gekomen dat het journaal, de NPO en RTL zijn omgekocht door de Big Industries om een bepaald verhaal te vertellen. Zij hersenspoelen dus grote delen van de bevolking met onwaarheden. Daardoor blijft veel verborgen. Ik kan je nu in het kort niet uiteenzetten hoe dat allemaal in elkaar grijpt, maar je moet begrijpen dat ik mijn onderzoek gedaan heb en daarom Weet dat dit zo is.

      Ik heb tenslotte een filmpje waarin heel duidelijk uitgelegd wordt wat ik bedoel. Aan jou of je het wilt zien.

      https://www.facebook.com/688251163/videos/10160615466716164/

      Lieve groet Jose/Lotuslicht

  2. Dankjewel Tier,

    Jazeker, aan digitale hulpmiddelen heb ik heel veel. Ik app en videochat en doe facebook enzomeer en ik schrijf op meerdere platforms. Toch is dat niet hetzelfde als echt contact. Laatst had ik een hulpverlener over de vloer met mondkapje. Ik zag dus niets van zijn uitdrukkingen. Ik heb hem gezegd dat hij de volgende keer niet welkom is in mijn huis met mondkapje. Ik wil niet meedoen aan die angstpsychose. En van begeleiding verwacht ik verbinding. Dus, wie weet reageren er meer mensen met hun eigen corona verhaal over hoe het is in deze tijden om ziek te zijn en te herstellen en omgaan met de maatregelen.Ik heb besloten dat mijn huis een maatregel- vrije zone is en doe er niet aan mee. Dat het soms buiten moet is al erg genoeg. De deur uitstappen betekent voor mij nu een zieke wereld instappen en thuis ligt mijn gezonde stuk! Gelukkig zijn er wel ontmoetingen met vrienden waarbij een hug niet ontbreekt en verbinding ook niet.
    GR. Jose/Lotuslicht

  3. Klote om in deze situatie psychotisch te zijn.
    Voor jou bizar raar om in / na je psychose, in thuissituatie, het gevoel te hebben om maanden achter te lopen. Geen check met de realiteit… Die je nu wel heb en vreemd is om te ervaren. .

    Ik snap je behoeft aan verbinding. Ik hoop dat je dit digitaal gaat ervaren. Ondanks er zeker ook direct contact moet blijven desnoods met alle persoonlijke beschermingsmaatregelen.
    Hoe ervaar jij deze tijden? Daar ben ik ook benieuwd naar, vanuit den hulpverlening, vanuit cliënt.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *