Fotocredits: Pixabay; WenPhotos
Herstel van een psychose is geen rechte lijn omhoog. Het is een proces dat bestaat uit diepe dalen, stilstand, doorbraken en groei. Soms kun je vastlopen in herstel na een psychose, waardoor het voelt alsof je niet verder komt. Jarenlang leefde ik in een negatieve spiraal waarin psychose, trauma, verslaving, medicatieproblemen, zelfstigma en isolatie elkaar versterkten. In dit verhaal beschrijf ik (Alexander Middeljans) hoe die spiraal ontstond, wat er gebeurde in mijn leven en mijn brein, en vooral welke bouwstenen mij hielpen om weer verbinding te voelen met mezelf en met de wereld om mij heen.
Triggerwarning: Dit verhaal bevat onderwerpen zoals trauma en verslaving. Heb je Zelfmoord-gedachten? www.113.nl, 0800-0113
Hoe het mijn wereld beïnvloedde
Een psychose ontregelde mijn hersenen op meerdere niveaus. Het voelde alsof het filter dat normaal onderscheid maakt tussen hoofd- en bijzaken niet meer goed werkte, waardoor prikkels ongeordend binnenkwamen. De samenwerking tussen verschillende hersennetwerken die betrokken zijn bij denken, emoties en betekenisgeving raakte verstoord, waardoor er een voortdurende interne ruis ontstond. Hierdoor veranderde mijn waarneming van de werkelijkheid en ontstond een disbalans die mijn identiteit aantastte.
In mijn psychoses kreeg ik te maken met godsdienstwanen en betrekkingswanen. Ik voelde een soort open geest, een gevoelige antenne voor signalen uit de omgeving, maar zonder een goed werkend filter. Het was alsof ik voortdurend moest balanceren in een storm van prikkels. De psychose zorgde voor verlies van zelfvertrouwen, schaamte, schuld en verwarring. Ik voelde me niet meer geaccepteerd, niet meer onderdeel van de wereld. Mijn identiteit – wie ik was, wat ik kon en wat ik wilde – viel uit elkaar.
Jarenlang…
Antipsychotica brachten rust in mijn hoofd. Ze dempten mijn symptomen, herstelden het filter en brachten emotionele stabiliteit. Maar sommige middelen, zoals clozapine, dempten ook mijn gevoel, mijn wilskracht en mijn energie. Ik voelde geen contact met anderen en niet met mezelf. De medicatie gaf stabiliteit, maar zette mijn herstelproces jarenlang stil.
Mijn psychiatrische reis begon rond mijn negentiende. Ik worstelde met identiteitsproblemen, een negatief zelfbeeld, weinig zelfvertrouwen en angstklachten. Trauma’s uit het verleden en zelfsabotage versterkten deze kwetsbaarheid. In de jaren die volgden kreeg ik meer dan vijfentwintig soorten medicatie. Clozapine gaf me het gevoel dat ik gedrogeerd en emotioneel labiel was. Ik voelde geen verbinding, geen levensvreugde en geen energie. Mijn herstel stond stil.
Geen doel, geen zingeving en geen zelfliefde
Alcohol werd mijn manier om prikkels en pijn te dempen. Vanaf mijn zestiende gebruikte ik het als zelfmedicatie. De verslaving leidde tot depressie en isolatie. Ik trok me zeven jaar lang terug in huis. Door verkeerde vrienden, afwijzingen en roddels verloor ik sociale contacten. Ik werd niet meer serieus genomen. De vele afwijzingen maakten mij paranoïde; ik verwachtte steeds dat mensen mij zouden afwijzen. Ik geloofde niet meer in mezelf. De psychiatrie liet ook littekens achter: ervaringen met de isoleercel, schaamte over mijn gedrag tijdens psychoses en het gevoel dat mijn toekomstperspectief was aangetast. Ik had geen doel, geen zingeving en geen zelfliefde. Ik voelde me weinig waard en had geen verbinding met de wereld.
Grote stappen, grote veranderingen
De doorbraak kwam niet door één moment, maar door een reeks keuzes en veranderingen die elkaar versterkten. De eerste grote stap was stoppen met alcohol. Nu, vier jaar later, is mijn systeem schoon en stabiel. Het gaf mij de helderheid om andere stappen te zetten. Een tweede belangrijke stap was het afbouwen van clozapine. Door de afbouw kreeg ik meer wilskracht, energie en helderheid. Ik voelde weer contact, prikkels kwamen beter binnen en sociale interacties verliepen soepeler. Mijn uitstraling veranderde, waardoor mensen anders op mij reageerden. Dat versterkte mijn zelfbeeld en mijn motivatie.
Ik maakte een grote schoonmaak in mijn vriendenkring. Energiezuigers en mensen met een verkeerde impact verdwenen uit mijn leven. Ik hield alleen mensen over met wederzijdse interesse. Dat gaf rust en ruimte om te groeien. Studie en werk werden belangrijke pijlers van mijn herstel. In drie jaar tijd rondde ik twee hbo-thuisstudies af. Succeservaringen gaven mij zelfvertrouwen en lieten mij ontdekken dat ik meer kon dan ik dacht. Ik kreeg plezier in werk en vond zingeving in ervaringsdeskundigheid. Ik startte projecten, werk bij meerdere organisaties en voel dat ik weer meedoe in de maatschappij.
Leefstijlveranderingen
Leefstijl werd mijn medicijn. Ik sport elke dag: krachttraining, hardlopen en fietsen. Ook eet ik gezond, slaap goed en mediteer. Ik verdeel mijn energie zorgvuldig en voorkom stress door prikkelmanagement. Door deze leefstijlverandering werd mijn systeem weerbaarder en mijn geest sterker. Zelfinzicht speelde een grote rol. Ik las honderden zelfhulpboeken en leerde hoe ik irrationele gedachten kon uitdagen. Tijdens dit proces ontdekte mijn sterke punten, mijn vechtlust en mijn creativiteit. Ik leerde mijn trauma’s begrijpen en doorbrak zelfsabotage. Ik schreef mijn herstelverhaal en kreeg weer regie over mijn leven.
Het veranderde mijn energie
Het hervinden van mijn identiteit was een proces van zelfreflectie. Ik leerde stilstaan bij ervaringen, gevoelens en mogelijkheden. Ook ontwikkelde ik een realistischer en vriendelijker zelfbeeld. Ik ontdekte mijn kwaliteiten, normen, waarden en interesses. Ik kreeg weer regie over mijn leven en keuzes. Het doorbreken van mijn negatieve zelfbeeld kwam door kennis, steun en succeservaringen. Ik hield een lijst van overwinningen bij en zag hoe mijn energie veranderde. Door de afbouw van medicatie kon ik weer voelen, waardoor ik uit de depressie kwam. Sport maakte mij mentaal sterker. Steun van familie en gezonde vrienden gaf stabiliteit. Mijn vechtlust werd een kracht in plaats van een last.
Stigma was jarenlang een grote last. Mensen begrepen niet wat een psychose is. Vooroordelen zoals “lui”, “wil niet werken” of “minder waard” deden pijn. Ik verloor vrienden, werd uitgelachen en voelde me een buitenstaander. Door medicatie werd ik een zombie en werd ik niet meer serieus genomen. Ik verhuisde naar een andere stad om opnieuw te beginnen. Zelfstigma was misschien nog erger. Door afwijzingen werd ik paranoïde en verwachtte ik steeds dat mensen mij zouden afwijzen. Ik geloofde niet meer in mezelf en trok me terug. Het negatieve zelfbeeld en de depressie werden een vicieuze cirkel.
Het doorbreken van stigma
Openheid werd uiteindelijk mijn keuze. Het bracht begrip, steun en zelfacceptatie, maar ik bleef me bewust van de risico’s. Openheid kan leiden tot afwijzing of professionele gevolgen. Toch koos ik ervoor, omdat het mij hielp om stigma te doorbreken en mijn identiteit te herstellen. Door afbouw van medicatie, leefstijlverandering en zelfacceptatie kreeg ik weer zin in contact. Prikkels kwamen beter binnen, sociale angst verdween en contacten verliepen soepeler. Mensen namen mij weer serieus. Ik deed weer mee in de maatschappij, voelde waardering en ik straalde een andere energie uit.
Tijdens dit proces vond ik zingeving in ervaringsdeskundigheid. Ik werk nu bij meerdere organisaties, start projecten en draag bij aan de maatschappij. Nu doe ik wat ik leuk vind en wat zin geeft. Ik leef mijn eigen leven en bepaal mijn eigen waarde. Mijn herstel is geen wonder, maar het resultaat van kennis, discipline, leefstijl, zelfacceptatie, vechtlust, gezonde relaties en zingeving. Ik ben weer in verbinding met mezelf en met de wereld om mij heen. Dat is de kern van mijn verhaal: zelfs na jaren van stagnatie is een positieve spiraal mogelijk.
Meer lezen over vastlopen in herstel na een psychose?
- Omgaan met een psychose: tips voor herstel
- Zal ik nog helemaal herstellen van mijn psychoses? – Info van PsychoseNet
- Bram over zijn psychose en herstel
Heb je een vraag?
Onze experts beantwoorden jouw vraag in het online Spreekuur van PsychoseNet. Gratis en anoniem.
Ontvang jij de PsychoseNet nieuwsbrief al?
Meld je aan en ontvang iedere week de nieuwe blogs en interessante items in je inbox.
7 reacties op “Van vastlopen naar herstel: mijn weg na een psychose”
Dank voor je verhaal ik ben zo ongeveer bezig op de zelfde weg sinds ik een 1.5 jr ben gaan wandelen en minderen met alcohol voel ik mij ook sterker echter wel aan het afbouwen van medicatie maar heb er nog veel last van. Maar ik vind vooral de kracht die je hebt gevonden om te herstellen en weer mee te doen aan de maatschappij een mooi voorbeeld van hoe het met hoopvol blijven en hard werken wat dat heb je gedaan vind ik, en ja dit is het recept hoe je als ervaringsdeskundige anderen kunt helpen.
Hier trek ik het ook niet meer. Ik heb een aanvraag gedaan voor beschermd wonen.
Ik kan wel blijven hangen in het verhaal van dat ik de achtergrond van mijn psychose begrijp. Door trauma ben ik vroegtijdig uit mijn lichaam vertrokken met daarmee dus een gevoeligheid voor entiteiten.
Achteraf gezien heb ik dus mijn hele leven psychotisch of dissociatief doorgebracht.
Dit is mijn energetische / buitenaardse CV geworden inmiddels.
16 jaar. Twee klasgenoten schrikken van mij omdat ze in een keer een groot duivelshoofd over mij heen zagen vallen. Ze gilden.
Ik ging op mijn 19e al naar een aurareader toe in Amsterdam. Zij zei toen kort: ‘Jouw moeder heeft je niet zo goed behandeld en heeft je tegen gehouden in je ontwikkeling.’ Kwiek ging ik de deur uit waarbij na het verlaten van haar huis, 300 meter verder op, al meteen mijn hele aura veld instortte.
Wat ik niet snap. Ik was 22 en bevond mij al buiten het lichaam. Ik herinner mij nog dat ik toen in Nijmegen sliep bij een vriend van mij en dat ik in mijn lichaam wou komen. BAM ! Ik werd er knetterhard uitgeduwd.
28 jaar. Paranormaal genezers brengt tijdelijk verlichting. Kan ongeveer 4 jaar functioneren, maar wel dissociatief.
Het beginnen te zien van overledenen (of archonten beter gezegd, start zich op)
33 jaar. Onverklaarbaar een gat in mijn schedel. Ook door die buitenaardsen.
33 / 34 jaar begonnen met regressietherapie. Een hel. Want ik blijf wel een half jaar lang hangen in een vorig leven. Ook weer met allerlei onnodige herbelevingen. Eerste burn out.
2 jaar weer gefunctioneerd op de UT maar ik was als niet geaard meer.
36 / 38 jaar. Meegenomen naar Pleiadische ruimteschepen. Wist ik veel. Ik vond het maar al te interessant. Maar ik kende niet anders. Daar een zogenaamd onderwijs ontvangen en allemaal beelden van acupunctuurpunten en ik dacht dat ik een bijzondere taak te verrichten had op aarde met hogere genezing. Pffffffffffffffffffff. ’s Nachts heel vaak meegenomen door geometrische patronen en allerlei reizen in andere dimensies. Nou. Daar heb ik wat aan gehad. Geen ene zak wat dus. Allerlei informatie over de evolutie van de aarde en hoe de aarde zich ontwikkeld heeft. Boeiend dan.
39 jaar. Op pad naar het Elohim Centre. De eerste keer kwam ik daar al helemaal niet aan. Want ik reed door ongecoordineerdheid het zuiden van Duitsland in ipv het noorden van Duitsland. Ik had de hoop om beter te worden. In plaats daarvan worden mijn energetische ervaringen als bijzonder bestempeld en werd ik gezien. Godverdomme. Wel 15.000 euro lopen uitgeven aan een onzinnige opleiding wat niks meer is dan zweefgeklets waarbij je geen zak verder komt in het leven.
Vage tijd van 42 jaar tot 46 jaar. In deze tijd manifesteren zich die kut buitenaardsen. Dan maar besloten dat ik anders was. Dus begonnen met EarthCrystal. Werkte ook voor geen meter want ik was niet geaard en had totaal geen zicht op bedrijfsvoering.
47 jaar. Eric (zielscontract) word op mijn pad gezet en binnen twee maanden woonden we samen. Kunnen voorkomen dat Eric zou overlijden ivm hartklachten. Zootje. Ook voor hem moest ik zorg dragen voor het familieveld.
50 jaar. Het definitieve besluit dat ik geen mediamiek werk meer wil doen. Ik houd voet bij stuk .
Juni 2020. De mega energetische aanval waarbij mijn lijf instort. Rechtszijdig verlamd geweest. Tong rechtszijdig verlamd.Iets verderop in dat jaar probeer ik nog maar mijn lijf op orde te brengen. Ik stond te bellen bij een vriend en weer opnieuw te grazen genomen met een lijf dat totaal instortte.
Ik was 53 en al bezig om uit psychose te komen. De CV ketel moest vervangen worden en ik had doodsangsten (krijg je als je buiten het lichaam bent en niet kan handelen). Iets zwarts valt mij aan bij mijn buik en ik wordt knetterhard terug geduwd op mijn stoel. Ik kan niet op mijn stoel zitten.
2023. Het karmische veld van A is in mijn systeem geschoten. Al zijn karma is in mijn systeem geschoten. Een jaar lang mee bezig geweest. Zijn overlijden wel 37 keer herbeleefd zowel fysiek als energetisch. Gea probeert haar karmische veld via mij af te voeren. Eind 2023 er vanaf.
2023. Waarom werden tijdens een workshop al die kundalini energieen in mijn systeem geschoten van de Kundalini energieen ? Ik ging knock out tijdens die workshop.
2024. Wanhopig proberend om van al die kut buitenaardse energieen af te komen inclusief implantaten. Wel een jaar lang bezig geweest met Ingrid (zielscontract). Dagelijks contact. Ik krijg te maken met de meest gruwelijke entiteiten die je maar verzinnen kan. Reptielen, draconiers en Greys die je hele zenuwstelsel kapot maken door middel van etherische implantaten. Ja. Ik ben dus helaas een aanhanger van David Icke. Ik het het zelf gezien.
2024. Al in slechte toestand ga ik een ‘nieuwe’ auto kopen. Ik sta bij de garage. Ik was iets vergeten voor het kentekenbewijs. RAMMMMM! Ik word bij het verlaten van de garage knetterhard achter in mijn nek gegrepen (begrijp nu dat het Reptiliaanse implantaten waren) en mijn hoofd en aansturing lijf stortten onmiddellijk in. Uiteindelijk nog een keer een rit naar de garage moeten maken.
2025. Een heel jaar lang alleen maar herbelevingen van vroeger. Waarom ??????? Helemaal naar de kloten toe.
2026. Proberen door middel van Multidimensional Release van die kloten buitenaardsen en de 453 af te komen. Het karmische veld, inclusief buitenaardse energieën, van mijn Moeder is in mijn systeem geschoten. Haar woede zelfs herbeleefd en mee gedragen.
Waarom zit ik al, godverdomme, 6 jaar ziek in huis en krijg ik mij op geen enkele manier gezond en stabiel ? Ik zit er inmiddels behoorlijk afgetakeld bij en probeer nog 1 keer weer mijn hele leven op te zetten. Maar kan niet stabiel in mijn lichaam blijven ondanks de MD Releases.
Juni 2026. Het karmische veld, incusief buitenaardse energieën, van mijn Vader is in mijn systeem geschoten. 6 dagen lang dood- en doodziek op bed.
Afgelopen half jaar was ook veel te zwaar met alles weer hier in huis opnieuw opbouwen terwijl ik mijn lichaam absoluut niet stabiel krijg. Ook niet met MD Release. Daar brand ik mijn vingers ook niet meer aan!
Waarom wordt ik digitaal geisoleerd. Ik doe verdomme niks meer publiekelijk. Facebook heb ik er ook definitief afgegooid. Ik zoek niets meer op via google. Al het mail verkeer wordt met opzet al 4 jaar lang verstoord. Ligt niet aan mij.
Ik zou geen eens een simpel supermarktbaantje kunnen uitvoeren. Al zou ik het alleen maar doen voor de sociale contacten.
Gewoon gezond fysiek leven is razend onmogelijk op deze manier. Ik kan geweoon mijn lichaam niet gebruiken op een normale ontspannen manier.
Godverdomme !!! Wat is hier dan toch aan de hand allemaal ? Ik wil wel ! Maar ik word teruggeslagen. Ik word uit mijn lichaam weggemept dat nu inmiddels zware gezondheidsschade heeft ondervonden.
Nou. Dat is dus mijn psychotische verhaal. De ellende is gewoon dat het allemaal wel ECHT gebeurd in andere dimensies. Maar je lijf gaat er aan onderdoor aan alle kanten. Alles gedaan om van die k* entiteiten af te komen.
Ik wil NIETS meer weten van spiritualiteit en zo verder.
Herstel lukt mij alleen niet meer. Ik ben te veel en te vaak weggedissiocieerd of weggeknald geweest uit mijn lichaam. Ik erken mijn psychotische aspecten aan alle kanten. Maar daar moet naar mijn inzicht toch zekers verder naar gekeken worden.
Want hoe kan het dat ik standaard iedere maand wel een week gemiddeld ziek word in mijn leven onverklaarbaar. Altijd al die psychosomatische klachten. Dat heeft te maken met trauma van vroeger. Maar ook zeer zekers dat het geheractiveerd wordt door entiteiten. Bastards !
Op naar Beschermd Wonen dan maar. Bedankt voor het herstelverhaal.
Wat een mooi verhaal. Tips voor prikkelmanagement, kun je delen wat jou het meeste hielp?
Ik vind het een heel hoopvol herstelverhaal. Ook een weg naar meer contact met jezelf, vandaar meer contact met je omgeving en anderen. Misschien de weg naar echte verbinding waarin je je eindelijk veilig kon gaan voelen. En bewonderenswaardig dat je nu ook anderen daarmee kunt hulpen.
Wat een mooi persoonlijk en eerlijk verhaal, en de stap naar openheid, die raakt mij.
Dank voor je verhaal. Ik kreeg mijn eerste psychose met 18 jaar en ook ik heb clozapine geslikt. Na 16 jaar clozapine hoop ik op mijn eigen herstel, met 48 jaar. Door andere medicatie komt het eindelijk op gang. De weg is lang, maar blijkbaar kan er ook 30 jaar later verandering komen.
Welke 2 HBO opleidingen heb je gedaan dan in de afgelopen jaren?