Biodanza, wat is dat nu eigenlijk? Biodanza is een vorm van dansen die onze vitaliteit en creativiteit versterkt. May-May besloot het eens uit te proberen en neemt ons mee in haar ervaring.
Vitaliteit en creativiteit
Een dierbare nicht van mij postte op facebook dat ze erg enthousiast is over biodanza. Ik werd erg nieuwsgierig en verdiepte me er een beetje in. Op wikipedia is een uitgebreider stuk hierover te lezen, zie: Wikipedia – Biodanza.
Bij Biodanza spraken vooral de aspecten vitaliteit en creativiteit me erg aan. ‘Seksualiteit’ vond ik een beetje heftig klinken, zeker als moderne non, maar goed, vanwege het enthousiasme van mijn nicht heb ik me toch opgegeven. Je hoeft geen pasjes te leren, en je kunt gewoon bewegen op muziek, dat leek mij wel wat. En ik vond dansen vroeger altijd leuk.
Vol liefde voor alles wat leeft
Onze biodans docente gaf tijdens de les aan dat Rolando Toro (De bedenker) de wereldschokkende ervaringen mee kreeg van de Tweede Wereldoorlog en later ook de dictatuur in Chili: hij was diep geraakt over wat mensen elkaar konden aandoen. Rolando ontwikkelde biodanza om mensen weer in contact te laten komen met zichzelf en de ander. Dansen en voelen dat je leeft. (deze passage heb ik van de website van Biodanza met Ankie, maar zo vertelde onze docente het ook).
Tijdens de eerste les heb ik aangeven dat ik psychosegevoelig ben. Ook heb ik verteld dat ik het erg mooi vindt dat Rolando de wereld mooier wil maken. En dat Christus me tijdens een psychose heeft laten zien hoe hij de wereld ziet. Vol liefde voor alles wat leeft. Dat lijkt mij aan te sluiten bij biodanza. Ook vertelde ik dat ik moeite heb met veel prikkels en (harde) muziek. Thuis heb ik nooit muziek op, en luister ik alleen buiten naar het gezang van de vogels in de natuur.
Ik kreeg mijn oude enthousiasme terug
We hebben een heel fijne docente en haar partner helpt mee, hij volgt ook de opleiding van bio dansleraar. In het begin van de les dans je in een cirkel, om zo verbondenheid te voelen. Alleen, het uitwisselen van de blikken, vond ik in het begin moeilijk. Al dat gelach naar elkaar, ik had er moeite mee en wilde me afsluiten. En de muziek stond zo hard. Even had ik het gevoel dat ik de les uit wilde hollen en nooit meer terugkomen.
Toch besloot ik te blijven. Gelukkig werd na het eerste lied de muziek zachter gezet. Gaandeweg kreeg ik weer mijn oude enthousiasme terug voor dansen. Op een gegeven moment moesten we in paren dansen en ik bleef alleen over. Eerst vond ik dat erg, daarna dacht ik, ik dans gewoon met Christus. En toen kwam de partner van mijn docente met nog iemand naar me toe en mocht ik met hen mee doen. Dat voelde hartverwarmend, dat je niet in je eentje hoeft te dansen terwijl iedereen in paren danst.
Alsof we weer acht jaar waren
Na de les sprak ik een vriendin van me, die mijn biodans docente ook kent, en haar een zeer liefdevolle dame vindt. Vandaag heb ik de tweede les gehad, en ik vond het erg leuk om te doen. We deden onder ander een handklap spelletje alsof we weer acht jaar waren, en dat was leuk om te doen. Voor volgende week heb ik een vriend uitgenodigd voor een proefles. Ik ben benieuwd wat hij ervan vindt.
Stressverlagend en veel plezier
Ik merk overigens, dat voordat ik een psychose krijg, ik erg veel pijn heb in mijn rugspieren. Tijdens het dansen kan ik bewegingen maken om mijn lichaam een beetje soepel te krijgen. Biodanza schijnt stress verlagend te zijn, al weet ik niet en heb ik niet gechecked in hoeverre dat echt wetenschappelijk bewezen is. Belangrijkste is dat ik er lol in heb. En het is goed voor de conditie. Ook heb ik het gevoel dat ik wat meer door aard, dat ik een minder licht gevoel door heb in mijn hoofd. En je leert je ook beter te voelen in een groep, en dat was ik een beetje verleerd. Misschien nooit echt goed in geweest.
Kortom, ik heb pas twee lessen gehad, en ben enthousiast. Ik kijk uit naar mijn volgende les. Misschien is een proefles biodanza ook iets voor jou? Of misschien heb je een andere fijne bezigheid?
Een dansende en lieve groet,
May-May
May-May Meijer is ervaringsdeskundige bij het UMC Utrecht en oprichter van een vredesorganisatie. Ze schreef onder andere de boeken ‘Hier ben ik‘ en ‘Missie Wereldvrede’.
Meer lezen over Biodanze?
- Biodanza Nederland – Meer info over biodanza
- Dansen als uitlaatklep – dansen in de regen
- Het ritme van de dans – zonder ritme is er alleen nog maar overleving
Heb je een vraag?
Onze experts beantwoorden jouw vraag in het online Spreekuur van PsychoseNet. Gratis en anoniem.
Ken je de mini-College’s van PsychoseNet al?
Bekijk PsychoseNet college’s van Jim van Os over zorg en herstel, van depressie tot psychose.
2 reacties op “Biodanza, iets voor jou? — vitaliteit en creativiteit”
Hoi Marlies,
Wat leuk dat je mijn blog leuk vond om te lezen!
Ik vond het ook erg leuk om jouw reactie te lezen. Ja, bij biodanza dans je inderdaad ook op je sokken, balletschoentjes of blote voeten. En je spreekt niet tijdens het dansen, al hoewel dat gelukkig niet erg streng is, want daar zou ik de kriebels van krijgen. Klinkt avontuurlijk, dat ecstatic dance. Bij biodanza kan je ook aan de kant zitten als je even geen zin hebt om mee te dansen.
En wat ontzettend leuk zeg, dat je samen met je partner zingt en/of met je kinderen danst door de kamer. Toen mijn zoon klein was danste ik ook met hem door de kamer. Dan zongen we: “Red het bos en de dieren.”
Alle goeds voor jou en je gezin!
Liefs,
May-May
Wat leuk om te lezen, May-May!
Het speelse in jezelf terugvinden in verbinding met anderen is balsem voor de ziel. En door je heupen los te dansen, kan je lichaamsenergie beter stromen. Heb ik geleerd van mijn osteopaat en een yogadocent.
Ik kan enorm genieten van zingen, liefst samen met mijn partner, die dan gitaar of piano speelt, en een beetje meedeinen op de muziek die we maken. Of dansen door de kamer. Alleen of samen met mijn kinderen.
Wat ik ook een keer heb gedaan, lang voordat ik een psychose kreeg, is “ecstatic dance”. Dat is op blote voeten intuïtief dansen op muziek in een groep, zonder dat je elkaar aanraakt of met elkaar praat. Je mag ook gewoon aan de kant gaan zitten in stilte, mediteren of gewoon “zijn”. Hoewel ik eraan moest wennen en het ook spannend vond, kreeg ik daar wel fijne energie van.
Liefs,
Marlies