Main content

Naast de basisbeginselen van ‘Archeoleaans’, het ‘logopediaans’, ‘ICT-eriaans’ en andere beroepstalen heeft Lonneke ook het ‘Psychiatriaans’ de afgelopen jaren erg goed onder de knie gekregen. Lonneke vertelt over haar reis naar herstel, de reis terug naar begrijpelijk Nederlands.

Zoals alle beroepsgroepen hebben wij onze eigen geheimtaal

Ik ken de basisbeginselen van ‘Archeoleaans’ omdat mijn zus en zwager archeologen zijn. Ik ken de basisbeginselen van ‘Logopediaans’ omdat mijn andere zus logopediste is. Ik ken de basisbeginselen van ‘Vogeliaans’ omdat mijn zusjes grote uit de hand gelopen hobby voor vogeltjes zorgen is. Ik weet soms wat een ‘Ingenieuriaanse’ term betekent omdat een vriend van me dat vloeiend spreekt. Ik maak er veelvuldig gebruik van het feit dat verschillende vrienden van me verschillende versies van ‘Taleneriaans’ spreken. Voor de softwareproblemen op mijn nieuwe website raadpleeg ik een lieve kennis die vloeiend ‘ICT-eriaans’ beheerst.

Toch spreken ze soms een vreemde taal die ik niet altijd goed begrijp

Ik beheers op mijn beurt vloeiend het Psychiatriaans. Een taal die ik op dagelijkse basis spreek met mijn collega’s. Ik mag zeggen dat het inmiddels mijn ‘native language’ is. Voor andere mensen dan mij en mijn collega’s is het vaak een raadsel wie ik bedoel als ik mijn Psychiatriaanse jargon gebruik mijn behandelteam bestaat uit een casemanager, een SPV’er, een GZ-psycholoog en een psychiater. Sommigen hebben een uitbreiding met VS of MW. Beginnende collega’s bezoeken enkel de POH GGZ.

  • Ik volgde MBT, ADB, DGT, IPT, CGT, EMDR of de VERS.
  • Ik word opgenomen op de PAAZ of de MIC
  • Er zijn collega’s die via de PEH naar de HIC en soms zelfs naar de EBK gaan. Of erger.

We werken aan herstel in plaats van dat we tegen een ziekte te vechten.

Herstel is in eerste instantie anders leren kijken naar onze kwetsbaarheid

Het gaat om kwaliteit van leven en niet om beter worden. We hebben een kwetsbaarheid in plaats van een stoornis of een aandoening of een ziekte. We zijn cliënten in plaats van patiënten. Starten met medicatie is een teken van kracht en zelfinzicht. Stoppen met medicatie is dapper en sterk.

We leren complimentjes te laten binnenkomen en als een kadootje uit te pakken en te koesteren. We leren al onze kritiek op de ander te laten beginnen met ‘ik vind…’ en te laten eindigen met een pluim. Kritiek van een ander zijn aanwijzingen die we moeten accepteren en waarvoor we moeten bedanken. We moeten lief zijn voor onszelf, want ook dat is goed voor jezelf zorgen. Bovenal moeten we in onze eigen kracht komen te staan.

Soms wil ik dat mijn zussen, zwagers, vrienden en vriendinnen gewoon in begrijpelijke taal tegen mij praten

Gewoon het standaard Nederlands dat iedereen begrijpt in plaats al die onbegrijpelijke woorden die zij gebruiken. Therapie vertelt dan dat je alleen via jezelf beïnvloeden de ander kunt beïnvloeden. Vandaar dat ik vanaf nu voortaan gewoon chronisch ziek ben. Ik dus pillen van mijn medisch specialist en begeleiding van een gespecialiseerde verpleegkundige krijg. De volgende keer word ik opgenomen in een ziekenhuis en ik krijg een behandeling in plaats van die rij afkortingen die verschillende soorten therapie verhullen.

Ik bedank niet langer meer voor kritiek

Ik pak alleen nog cadeautjes uit op mijn verjaardag en heb ik niet langer meer een therapeut maar een ‘lifestylepreventiecoach’.

Nu mag de rest van de wereld zijn vaktaal afschaffen.

*Met dank aan een goede vriend voor de inspiratie door zijn onbegrijpelijk jargon en de term ‘lifestylepreventiecoach’.


Lonneke Tomas schrijft over haar leven. Haar bipolaire stoornis, persoonlijkheidsproblemen en chronische suïcidaliteit maken dat haar leven stormachtiger verloopt dan bij de meeste mensen.

Lonneke schrijft vanaf nu om de week een blog voor PsychoseNet! Lees hier meer blogs van Lonneke.

Meer informatie:

  • Deel deze pagina:

Reacties:

  1. Hey Lonneke,

    Doel van jouw blog is jouw herstel van bipolaire stoornis, persoonlijkheidsproblemen en chronische suïcidaliteit te delen op psychosenet, met als doel in begrijpelijke taal.

    In begrijpelijke taal, waarbij ik vermoed dat het je gelukt is toch onbegrijpelijke over te komen.
    Door het vervormen van woorden waaraan je een eigen betekenis geeft, wat ik een leuke intro vind en nieuwsgierigheid wekt. Door er, al lezend, achter te komen dat je deze woordkeuze en termen gebruikt omdat je werkzaam bent in de GGZ en ook herstellend bent. Tot zover voor mij, lezer, te volgen.
    Waarna ik niet begrijp (waarom), je een vergelijking maakt met je beginnende collega’s die enkel kennis hebben met de POH of soms met PEH naar HIC en EBK of erger. Jij vele malen meer ervaring hebt met MBT, ADB, DGT, CGT, EMCR, VERS, PAAZ, MIC.
    Ik begrijp niet goed waarom je jouw ervaring vergelijkt en dit afzet tegenover die van je collega’s.
    Waarom wil je je met collega’s vergelijken?

    In jouw herstel praat je vanuit de ‘we’. Het is niet de doelgroep, netwerk psychostisch gevoeligen die je hiermee aanspreekt. Wel degenen die opgenomen gaan worden zoals jou, waarbij je je onzekerheid deelt.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *