Main content

Vraag

"Wie is verantwoordelijk?"



Het is goed dat er eindelijk een site is waar mensen openlijk terecht kunnen met hun verhaal. Een site met goede informatie en echt de intentie om mensen verder te helpen.



Het is goed dat er gewerkt wordt aan een nieuwe GGZ. Het is ook goed dat er succesverhalen zijn en dat mensen echt herstellen.



Maar toch wordt ik verdrietig van de verhalen die ik lees hier en op het internet. Zoveel mensen die problemen hebben met medicatie. Die bijwerkingen ervaren die hun levenskwaliteit niet ten goede komt. Die blijvende schade oplopen door medicijn gebruik (waar nauwelijks aandacht voor is). Die telkens te maken krijgen met wisselende diagnoses en daarbij behorende behandeling en aanpak. Waardoor herstel belemmerd wordt.



Ik wordt verdrietig dat de antwoorden vaak bestaan uit niet exact weten en gevoelskwestie of je moet er maar mee leren leven.



Het is goed dat cliënten gewezen wordt op het feit dat ze zelf verantwoordelijk zijn voor hun leven en daarbij horend herstel van hun psychisch lijden.



Maar wat nu als iemand door het lint gaat op psychofarmaca. Er zitten mensen in de gevangenis omdat ze een slechte wisselwerking hebben door medicatie en daardoor iets verschrikkelijks hebben gedaan (de psychiatrie ontkent, rechtssysteem is opzoek naar objectief bewijs, client is de klos).

Wat nu als iemand blijvend tardieve dyskinesie heeft of restverschijnselen van jaren antipsychotica of antidepressiva gebruik. Wat nu als iemand alcoholist is maar toch een handvol pillen slikt die de psychiater voorschrijft, met als gevolg dat deze persoon volledig onhandelbaar en verward de dag door moet zien te komen. Wat nu als er te weinig personeel op een afdeling voor verstandelijk gehandicapten is en daarom besloten wordt iedereen maar een fors depot antipsychotica te geven zodat de boel lekker rustig blijft.



Helaas worden deze gevallen allemaal afgedaan als zeer zeldzame bijwerkingen, nauwelijks voorkomend of eigen verantwoordelijk van de client.



De realiteit is misschien dat het allemaal niet zeldzaam is en dat de client het medisch handelen niet volledig in de schoenen geschoven kan worden.



Ik vraag me bij het lezen van al deze verhalen van echte mensen met echte problemen af waar de verantwoordelijkheid van de psychiater ligt?

Mag de client in zijn kwetsbare positie als hulp vragende boos zijn en om verantwoordelijkheid vragen? Mag dat ook serieus genomen worden?

Antwoord

Uiteraard kan de psychiatrie ook verantwoordelijkheid hiervoor nemen. Joanna Moncrieff, psychiater uit Groot Brittanië bijvoorbeeld, publiceert veel over de nadelige effecten van psychofarmaca, is daar open over, maar schrijft ook psychofarmaca voor, omdat het bij veel mensen ook helpend is. We moeten die negatieve informatie niet onder het tapijt schuiven. Onlangs is er een artikel door Goff (2017) in het American Journal of Psychiatry gepubilceerd dat een lofzang op het effect van antipsychotica is. Op de website Mad in America valt daar stevige en terechte kritiek op te lezen. Ik sponsor die website, omdat ik het van belang vind dat kritische geluiden niet verstomd worden. De dagelijkse werkelijkheid is erg complex. Zo voel ik me schuldig dat ik iemand ernstige tardieve dyskinesie heb bezorgd met risperidon. Zonder dat middel had hij echter niet meer geleefd. Maar erg goed werkte het ook niet. Toen hij na jaren uiteindelijk overstag ging en clozapine in een heel lage dosis ging gebruiken was hij al die nare ervaringen helemaal kwijt. Hij wil nu absoluut niet stoppen met dit middel. Dat heeft zijn leven helemaal veranderd. Helaas zijn dit uitzonderingen en is het allemaal niet zo zwart-wit in de praktijk.

Verantwoordelijkheid voor zijn leven nemen, mag toch van iedereen worden verwacht. Dat mag overigens niet betekenen dat je iemand schuldig verklaart als hij die verantwoordelijkheid niet heeft genomen of heeft kunnen nemen! 'Eigen Schuld Dikke Bult' is tegenwoordig in de plaats gekomen van solidariteit - wat mij betreft een zeer bedenkelijke ontwikkeling. Discriminatie, armoede, sociale klasse, mogelijkheden, sociale uitstoting zijn natuurlijk zaken waar we met z'n allen verantwoordelijkheid voor moeten nemen.

Beantwoord door: Dirk Corstens op 15 juli 2017
  • Deel deze pagina: