Main content

Nanette Waterhout schrijft gedichten. Het schrijven is voor haar een manier om dingen die ze meemaakt te verwerken en ze gebruikt haar gedichten als onderdeel van haar herstelverhaal. ‘Dat dichten zit vast in de familie.’

‘Mijn moeder die ook psychische klachten had, uitte zich ook in gedichten. In 2000 pleegde zij suïcide. Haar gedichten zijn mijn dierbaarste bezit van haar. Ze hebben mij later in het leven geholpen tijdens mijn eigen moeilijke periodes, gaven troost en inzicht. Het gedicht terugblik is van mijn moeder. Ik heb mijn moeder postuum nog beter leren kennen en begrijpen door haar gedichten. Het mooie vind ik ook dat ik zie dat mijn dochter van 14 de dichtvorm hanteert om haar emoties uit te drukken. ‘

 

Depressie

Mijn zelf

Zelfvertrouwen

Niet bij machte het te ervaren

Losgeslagen gevoel

Speelbal op een zee van emoties

Chaos tussen verstand en gevoel

Volkomen afgesloten zijn

Blokkades

Verstikkend gevoel

Robotachtig functioneren

 


Arvid

Kunnen paranormalen jouw gedachten lezen?

Kan dat aan de hand van jouw foto?

Verspreidt de KPN deze gedachten via zijn kanalen?

moet je daarom voor je leven vrezen?

 

Jouw stemmen

Gaan met jou aan de haal

 

Jouw psychotische gedachten

Vertellen jou een naar verhaal

 

Dat je daar gek van wordt

Lijkt mij vrij normaal

 


Waarom

Waarom moest ik steeds

De zijwegen betreden

En dekte de opgelopen

Verwondingen toe

Door zo met de dingen om te gaan

Heb ik steeds de confrontatie

Met mijzelf gemeden

 


 

Oceaan

Ruisende oceaan,

Zandkorrels in mijn haar

Rust in mijn hoofd

Word ik mij gewaar

 

Rust in mijn hoofd

Zand in het haar

De oceaan die ruist

Niets meer te zwaar


 

Zijn

Eenzaam

Niet kunnen delen

Pijn

Niet kunnen voelen

Verdriet

Niemand die het ziet

Schaamte

Voorbij

Het mag er nu zijn

Ik mag er nu zijn

Ik kan eindelijk mijzelf zijn

 


 

Zelfvertrouwen

Bedekt

Soms even voelbaar

Het zelfvertrouwen

Levens vatbaar

 


 

Wederopbouw

Vanuit het zelf

Is daar het weten

Vertrouwen

Peilers benodigd

Voor wederopbouw

 


 

Mijn weg

De mist trekt op

Doet Schoonheid ontstaan

Nader komen tot mijn wezen

Deze weg zal ik gaan

 


 

Zoekend

Hopeloos zoekend

Niet wetend waarheen

Zocht ik het leven

Dat verdwenen scheen

 


 

Keerpunt

Jezelf zien staan

Confrontatie

Momentopname

Herkenning

Keuze kan worden gedaan

 


 

Mijn kind

Mijn kind, zo lief, zo kwetsbaar

Juist jij werd zo verwond

Waarom kreeg je niet de liefde

Deed hij alsof je niet bestond

 

Geestelijk lijden

Doet zo’n pijn

Waarom moest jouw leven

Zo eenzaam zijn

(gedicht van mijn moeder over mij)

 


 

Terugblik

Was het ijdelheid

Toen ik meende

Ik kan het wel alleen

Dit idee moest ik laten varen

Toen de stroom van gevoelens

In alle hevigheid verscheen

In het niets te zijn

Het vertrouwen in Jezelf

Niet meer te kunnen ervaren

Ondoordringbare lagen

Afgesloten zijn

Innerlijke kracht niet meer te ontwaren

 


 

Tollende gedachten

Gedachten

Die tollen

 

Alsof Ze

Me dollen

 

Heftiger

Meer en meer

 

Harder

Tekeer

 

Wat

Is waar?

 

En

Wat niet?

 

Daar gaan

We weer

 


 

Hoe lang

Van bank

Naar bed

 

Van bed

Naar douche

 

Een warme douche

Als hoogtepunt

 

Echte rust

Wordt niet gegund

 

Spanningen

Geluid komt door de muren

 

Minuten die tikken,

Door als uren

 

Uren die

Voelen als dagen

 

Hoe lang

Moet ik het deze keer (ver)dragen?

 


 

Leermomenten

Weer die boosheid

Ik schrijf allang geen epistels meer

 

Weer geraakt in gevoel van onrecht

Het doet nog steeds zeer

 

Hoe hard ik ook probeer,

Iedere keer weer

 

Zou er een moment komen

Dat ik het leer?

 


 

Pokkezooi

Druk in mijn hoofd

Hoofd onder druk

 

Piekeren op kracht

Krachtig piekeren

 

Stormen die razen

In mijn kop

Op zijn kop

 

Rust in mijn hoofd

Hoe fijn zou dat zijn?

 

Pok-pokkezooi!

 


 

Onmacht

Ik voel

Onmacht

Daar is het weer

 

Ik voel

Ongelijkwaardig

Keer op keer

 

Ik voel

Onmacht

Steeds meer

 

Ik merk

Verdriet

Die raakt

 

Ik merk

Boosheid

Die Misselijk maakt

 


 

Nou moe

Moe ilijk

Moe ten

Moe ite

Moe deloos

Moe

 


 

Verdriet

Verdriet

Wat je niet hoort

Niet ziet

 

Voelen

Des te meer

Het doet behoorlijk zeer

 


 

Achterdocht

Gevochten

En overwonnen

En inzicht bovendien

De depressie

Voor vol gezien

 


 

Ingewikkeld

Achterdocht

Maakt zich meester

Gedachten

Gaan met mij aan de haal

Vertellen

Een ingewikkeld verhaal

 

Van onmacht

En onrechtvaardigheid

 

Ik raak de weg

Een beetje kwijt

 


 

Jouw ogen

Jij die mij

Liet kijken

Door jouw ogen

 

Door jou

Kan ik nu ervaren

Hoe mooi

Die momenten waren

 


 

Rust in mij

Een paars bruine gloed

Over de hei

Zon aan de hemel

Rust in mij

 

Rust en een lach

Aan mijn zij

Een heerlijke nazomerdag

Op de elspeter hei

 


 

Gloed

Het geraamte

Van de boom

In al zijn pracht

 

Herfstkleuren

Het zonnetje

Straalt zacht

 

Een paarse bruine

gloed

Over de hei

 

De natuur

In al zijn schoonheid

Raakt mij

 


 

Nanette Waterhout – ervaringsdeskundige binnen een FACT-wijkteam in Hoorn centrum.

Meer van Nanette Waterhout:

Video herstelverhaal van Nanette Waterhout

Waarom herstelverhalen van ervaringsdeskundigen waardevol zijn voor iedereen

Overlijdensrisicoverzekering: een dure grap als je een psychiatrisch verleden hebt

Waarom je verhaal delen jou én anderen helpt

Hoe familie en vrienden in de psychiatrie bondgenoten kunnen zijn

 

photo credits schrijven en schrappen
  • Deel deze pagina:

Reacties:

  1. ontroert me diep, Nanette
    De hoop en hopeloosheid,
    Het is niet niks en het is niet zomaar op te lossen.
    Het brengt mijn kind tegelijkertijd dichterbij en verder weg.
    Dankje om dit hier allemaal samen neer te zetten

  2. Lieve Nanette, ademloos heb ik zitten lezen! mooi, helder, herkenbaar, ook verdrietig soms, maar dan weer heel krachtig, kwetsbaar en dapper en troostend om ze te plaatsen.

    1. He antoinet,fijn dat je ze gelezen hebt en reageert. Jouw reactie betekent veel voor mij. Je weet vast wel waarom. Een jongen die ik mag begeleiden heeft er prachtige tekeningen bij gemaakt. En ik heb er bijzonder mooie en waardevolle reacties op gekregen. Waar openheid al niet toe kan leiden.

  3. Lieve Nanette, je woorden raken, troosten en bemoedigen. Dat geef je mij en een ieder die dit leest nu mee. Bijzonder dat jullie alle drie dichteressen zijn gebleken, iets om te koesteren en trots op te zijn.
    Gewoon prachtig Nanette! Liefs Clara

    1. He lieve Clara, ben ik zeker trots op. De gevoeligheid als kracht! Ik koester alle gedichten. Ze geven troost en inzicht. Het was best spannend om te delen. Op de gedichten in mijn herstelverhaal na deel ik ze eigenlijk nooit. Beginnetje gemaakt tijdens de opening van the living museum. En nu dit! Bedankt voor je fijne reactie.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *