Main content

Wat voor advies kun je geven als iemand je vraagt hoe je van geesten en demonen af kunt komen bij psychosegevoeligheid? Een mooie vraag van May May aan Jim van Os.

Vraag May-May:

Jim, een tijdje terug schreven wij een blog over hoe het is om geesten in je lichaam te ervaren.

Ik schreef ook dat het beter met me gaat sinds Christus me uitnodigde om naar zijn huis (de kerk) te komen en ik dat ook gedaan heb

Sindsdien heb ik onder andere via social media meerdere reacties gekregen van mensen die hetzelfde ervaren of die een familielid kennen die hetzelfde ervaart

De vraag is hoe ze van de geesten of demonen af kunnen komen. Ook schreef iemand onlangs op PsychoseNet dat engelen haar vragen naar de kerk te komen om bescherming te krijgen tegen de afgevaardigden, die haar bedreigen. Ze voelde zich alleen met haar verhaal. Op grond van mijn eigen ervaring en op basis van de verhalen van anderen heb ik haar geadviseerd het advies van de engelen op te volgen en naar een kerk te gaan die haar aanspreekt. In het slechtste geval zit je ‘voor niets’ in de kerk, maar ik denk dat God haar zeker kan helpen.

Overigens heb ik het idee dat als je last van geesten/demonen/entiteiten hebt je het beste naar een kerk of moskee kunt gaan die je het meest aanspreekt. Of waartoe je je aangetrokken voelt. Zolang het een kerk of moskee is waarin vrede gepredikt wordt, een einde aan honger en zorg voor de zieken. Verder hoef je het niet met alle opvattingen van de Kerk eens te zijn.

Ik ben zelf ook wel eens naar een moderne medicijnman geweest

Hij verjoeg de entiteiten (zo noemde hij ze), maar ze waren snel weer terug. Sinds ik voor langere tijd af en toe naar de Sint Vituskerk ga, zijn de geesten in mijn lichaam rustig of ze zijn weg. In ieder geval heb ik geen last meer van ze en heb ik het gevoel dat Christus in mijn lichaam zit. Overigens gebruik ik nog wel mijn medicatie (een stemmingsstabilisator en een antipsychoticum).

Daarom adviseer ik aan mensen die last hebben van geesten/demonen/entiteiten en die zich geroepen voelen naar de kerk of moskee te gaan, dat zeker te doen. Wat vind jij als psychiater van dit advies Jim?

Antwoord Jim:

Hey May-May!

PsychoseNet is er om zoveel mogelijk mensen toegang te laten hebben tot hoe je om kunt gaan met alles wat je in het kader van psychosegevoeligheid – en daarbuiten – kunt ervaren.

Godsdienst en de plekken waar het beleden wordt – bijvoorbeeld de kerk – zijn zo oud als de mensheid

Het heeft wellicht te maken met onze wens om betekenis te geven aan het grotere geheel waar we onderdeel van uit willen maken, maar dat we niet kunnen begrijpen. Het biedt hoop, troost en verbinding. En bescherming.

En laten dit nou ook de waarden zijn die een rol spelen bij herstel. Herstel gaat over jezelf opnieuw uitvinden en begrijpen na een grenservaring als psychose. Hoop en verbinding zijn cruciaal.

Hoe logisch daarom is het om de weg naar de kerk te vinden

In Nederland weliswaar niet zo heel gewoon meer, maar daarin zijn we eerder uitzondering.

De essentie van psychose is het externaliseren van de eigen angst, zodanig dat die wordt beleefd als een ‘ander’, gematerialiseerd buiten het eigen zelf. Geesten/demonen/entiteiten kun je zien als de producten van dergelijke geëxternaliseerde angst. Als ze er eenmaal zijn, moet je er wat mee – zeker als ze in je lichaam zitten.

Kortom, May-May, je strategie van hulp zoeken in de kerk lijkt me valide en moet zeker onderdeel zijn van het repertoire aan mogelijkheden dat mensen hebben om de ervaring van geesten/demonen/entiteiten te kanaliseren.

Ik denk dat in jouw geval het bezoek aan de kerk je een mogelijkheid gaf om je anders te verhouden tot de geesten, zodanig dat je gewoon je leven kon leiden. Ze zijn rustig of weg. Blijkbaar zitten jullie meer op een lijn – misschien omdat de kerk een groter verhaal biedt waar alles in op kan gaan en vreedzaam naast elkaar kan leven.

Je bent het levende bewijs van het succes van deze aanpak.

Groet Jim


May-May Meijer is voorzitter van Peace SOS, ze werkt daarnaast bij het UMC Utrecht als ervaringsdeskundige. Ze werd in 2009 gedurende zes maanden gedwongen opgenomen en schreef daar het boek ‘Missie Wereldvrede‘ over.

Jim van Os is hoogleraar psychiatrie, voorzitter van de Divisie Hersenen van het Universitair Medisch Centrum Utrecht en één van de initiatiefnemers van PsychoseNet.

Meer gesprekken lezen van Jim en May May? Je vindt er hier meer!

 

  • Deel deze pagina:

Reacties:

  1. Ha Thier,

    Bedankt voor je uitgebreide reactie! Punt is dat veel mensen vaak niet echt weten wat ze aan moeten met verhalen over geesten omdat dat niet past binnen de westerse wetenschap. Daarom begin ik daar ook vaak mijn college aan verpleegkundigen, naasten etc. mee. Over hoe het voelt als er geesten in je lichaam zitten. Zoals een patiënt ook tegen me zei: “De artsen zeggen dat mijn brein ziek is en dat als ik de antipsychotica neem dat dan het gevoel van geesten vanzelf verdwijnt,” Hij ervoer het anders en vond het fijn om daar met mij over te kunnen praten. Daarom deel ik ook mijn ervaringen hier, zodat andere mensen er hopelijk wat aan hebben. Dat is ook het idee van PsychoseNet volgens mij, dat we allemaal wat leren van elkaar.
    Er zijn ook mensen die als ze een antipsychoticum hebben daar stabiel op zijn en niks meer met geesten etc te maken willen hebben, dat lijkt mij ook prima.

    Groet,
    May-May

    1. Hey May May,

      Mooi voorbeeld die patiënt, die twijfelt bij een biomedische aanpak (het fixen van het lichaam, het brein, door b.v. het toedienen van medicatie, waarbij niet de persoon, zijn beleving, de context waarin hij leeft belangrijk is. Wat vanuit biopsychosociale behandeling wel geval is),
      Ondanks het voorkomt dat biomedische behandeling aanslaan, ben ik het met je eens dat een patiënt serieus genomen moet worden in zijn wens en aanpak voor behandeling, er kan niet alleen naar de aandoening gekeken worden als lichamelijke fout, er moet naar de persoon gekeken worden.

      In jouw benadering neem je de psychotische klacht van de patiënt serieus door zijn gevoel van het ervaren geesten in zijn lijf te erkennen en te bespreken of het gaan naar een goede kerk of moskee helpend kan zijn. Omdat jou dit vanuit eigen ervaring ook goed heeft gedaan.

      Ik vindt deze aanpak triggie. Dit kan ik enkel kan baseren op mijn eigen psychosen. Ik maakte niemand deelgenoot van mijn bizarre psychotische gedachten en gevoelens, de wereld en mensen om mij heen waren gek geworden, ik was zeker niet ‘gek’, maar had op een bijzondere manier gaven, waar ik niets mee kon en niet wilde hebben, terwijl ik natuurlijk stiekem wel gebruik maakte van al mijn gaven…. die ik niet had.
      In die periode ook solo een kerk opgezocht maar dat terzijde. In een psychose ervaar je zoveel bizarre gedachtegangen, gevoelens. Als ik toen gedurfd had één onderwerp hiervan met iemand te delen, b.v. dat ik geesten in mijn lijf zou voelen en hier serieus op ingegaan zou zijn vermoed ik dat ik dat uitvergroot had waardoor mogelijk ander psychotische gedachten en gevoelens minder zouden worden en focus komt te liggen op dit onderwerp. Suggestief, maar door uitvergroten van één psychotische gedachtegang en de oplossing (kerk of moskee) had het mogelijk kunnen zijn dat alle andere psychostise ervaringen naar achtergrond gaan. Verdwijnen denk ik niet… Maar ik zou het als psychoot ervaren dat er mee wordt gegaan in mijn waan.

      May May, jou strubbelingen over wat je wel of niet deelt met psychose gevoelige mensen of je twijfel over het geven van advies aan deze mensen begrijp ik.

      Het leren van elkaar op Psychosenet is voor mij de reden om soms de blogs te lezen. Achteraf gezien denk ik dat ik in deze blog, vanuit het antwoord van Jim had willen leren, ik had verwacht dat hij meer opties had ‘hoe om te gaan als mensen geesten in lijf ervaren’. Dit was niet het geval. Jim staat als een blok achter jouw aanpak, zonder enige twijfel. Jouw vraag om advies van Jim of je goed gehandeld hebt, wordt niet beantwoord omdat je het goed gedaan heb. volgens mij zijn er zoveel meer benaderingswijzen. Zonder Jim af te willen vallen, had hij jou advies kunnen geven waar je om gevaagd heb,

      1. Ha Tier,

        Bedankt voor je antwoord!

        Ja, dat is denk het belangrijkste, dat je als patient je lijden kan delen. Het voelt namelijk heel onplezierig om het gevoel te hebben dat er geesten in je zitten en dan is het fijn om een open minded iemand daarover te spreken.

        Overigens had ik deze patiënt niet geadviseerd om naar een kerk of moskee te gaan, omdat hij zelf een sjamaan wilde bezoeken. Ik zei hem dat hij het beste eerst met de psychiaters eruit kon zien te komen en dat als hij daarna nog steeds het gevoel had dat het belangrijk is om de sjamaan te bezoeken dat het goed is om dat te doen.

        Ik discussieerde er daar met mijn nieuwe collega ervaringsdeskundige over en wij hadden het over de definitie van een sjamaan. Wanneer is iemand een sjamaan? Wel heb ik de film Crazywise gezien en daar indrukken van opgedaan. In ieder geval lijkt me het belangrijk om naar iemand te gaan die ”met liefde heelt”.

        Dan jouw punt over dat het ‘triggie kan zijn om mee te gaan in een waan,’ wat je herkent uit je eigen ervaring. Ik herken dit ook vanuit mijn eigen ervaring. Tijdens mijn tweede gedwongen opname dacht ik dat ik Maria was. Ik kreeg toen ik net dwangmedicatie had gehad, tijdens kerstmis, een Mariabeeldje en een mooie grote rozenkrans met kruis. Ik weet niet of het hierdoor kwam, maar in ieder geval slipte ik weer even terug in mijn psychose. Kan ook zijn dat ik dit keer langzaam uit mijn psychose kwam, in tegenstelling tot die keer daarvoor toen ik in een keer uit mijn psychose kwam. Daarom had is het denk inderdaad belangrijk om te kijken in welk stadium iemand is. Dus bedankt voor je reactie! Zo komen we samen met zijn allen een eind verder!

        En ik ben o.a. erg blij met Jim zijn opmerking dat de kerk een groter verhaal biedt en alles op gaat in een groter geheel waarin alles vreedzaam naast elkaar kan leven. Dat is het inderdaad!

        1. PS het ingewikkelde is dat ik nu wel nog steeds ervaar dat ”God in mij is” (zoals ze dat zeggen in de kerk), maar het is op de achtergrond….

  2. Hey May-May, Jim,

    Mooi om jullie briefwisseling te lezen,
    die is ontstaan vanuit een eerdere briefwisseling (die ik niet gelezen heb),
    over de ervaring van May May over het voelen van geesten in je lichaam
    en hoe daar mee om te gaan.

    May May, die vanuit haar eigen ervaring het advies aan anderen / lezers van psychosenet geeft om te luisteren naar deze geesten, demonen, engelen, entiteiten en hiervoor een goede kerk of moskee te vinden.
    Vanuit May May is aan Jim de vraag gesteld of haar advies passend is als zij mensen adviseert naar een kerk of moskee te gaan (wanneer zij zich hiertoe geroepen voelen).

    Het antwoord van Jim aan May May is dat zij goed naar zichzelf luistert en op de goede weg is en juiste strategie heeft gevonden. Jim geeft aan dat het belangrijk is ná een psychose ervaring verbinding te leggen met jezelf en wat je buiten jezelf (geextanaliseerd) heb ervaren.

    @ Jim, je gaat alleen in op de beleving en voortgang van May May wat voor haar heel steunend kan zijn. Je gaat niet in op haar vraag of haar advies wanneer mensen zich geroepen voelen om naar een kerk of moskee te gaan, dit moeten doen. Wat een simpel antwoord is, want als je je geroepen voelt om naar kerk of moskee te gaan, doen.

    De vraag in de brief van May May roept bij mij veel meer op dan alleen in te gaan op haar situatie.
    -Hoe om te gaan met het gevoel van geesten, demonen, engelen, entiteiten in je lichaam als je ín een psychose zit.
    -Welk advies geef je als iemand je vraagt hoe je van geesten en demonen af kunt komen? Ga naar de huisarts? Een medicijnman? Een kerk?

    Er zijn naar mijn idee nog zoveel meer mogelijke stappen voorafgaand aan het bezoeken van een kerk of moskee, alvorens mee te gaan in deze waan. Ondersteunde netwerk, familie, huisarts…

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *