Fotocredits: Pexels; Dua’a Al-Amad
VrouwInDeAfbouw heeft de afgelopen tijd veel bestudeerd over haar afbouwproces: van milligrammen tot mogelijke klachten en alles daartussenin. Nu wil ze haar persoonlijke afbouwproces graag met haar psychiater bespreken. Na veel nadenken verzamelt ze de moed om haar verhaal te vertellen.
De laatste periode heb ik veel tijd gespendeerd aan het begrijpen van mijn afbouwproces, van milligrammen tot betekenis. Ik stoei met de toekomst van communicatie: Hoe vertel ik dit? Hoe vertel ik wat ik nodig heb? Ik besluit… nog een paar dagen tot het gesprek… En, weet je, ik ga gewoon luisteren naar mijzelf, met mijn oor. En ik heb nog een ander oor, dan hoor ik daar de psychiater. Ik grinnik om mijn eigen grapje. Ik krijg zin in het gesprek.
Luisteren naar wat er vanbinnen speelt
De nacht voorafgaand aan het gesprek slaap ik heerlijk. Ik droom mooi en symbolisch… Ik heb wel flinke jeuk aan mijn linkeroor, al slapend krab ik en de volgende ochtend word ik doof wakker. Oost-Indisch doof voor de buitenwereld en helder horend voor wat aan mijn binnenkant speelt.
Na een week ga ik naar de huisarts. Zij stelt een gehoorgangontsteking vast. Ik krijg oordruppels. Deze druppels werken volgens een speciaal ritueel. Twee tot drie weken druppelen, 3 keer per dag, 3 druppels. Flesje in de koelkast, even opwarmen voor gebruik… Ik verlies mijn aandacht. 10 minuten liggen op je zij, terwijl de druppels op de juiste plek landen… Ik bedank de apothekersassistente. Ik denk: dertig minuten liggen! Waar haal ik de tijd vandaan? Ik moet lachen, is dit niet juist wat ik nodig heb?
Ijsstokjes
Die bewuste avond ging ik met mijn psychiater naar een bijeenkomst over afbouwen. De sfeer is fijn. Op locatie dalen we samen een toren af. Nou ja, samen…? Zij vindt het best eng en spannend, maar ik ben alvast gegaan. Dat was prima. Ik zit inmiddels al beneden aan een lange tafel te kletsen met een meneer die ik nog niet ken. De andere plekken zijn nog leeg maar voelen uitnodigend. Ik lach en voel me een gelijkwaardige gesprekspartner. Kundig en vol vertrouwen. Ik voel me veilig, geniet van de inhoud en ben helemaal in mijn element. Na twintig minuten komt mijn psychiater ook beneden aan.
Ik ben bezig met een klein puzzeltje van ijsstokjes. Het lijkt wel een afbouwschema. Het lukt me niet echt goed om het op te lossen. Ik twijfel aan mijn kunnen. Wat een ingewikkeld puzzeltje! Terwijl het er toch echt niet moeilijk uit ziet. Mijn psychiater vliegt in haar korte aanwezigheid naar de plek links van mij en ziet mij zonder succes puzzelen met de ijsstokjes. Dan gebeurt er iets wat ik niet verwacht. Ineens port ze, vlak onder mijn ribben. Ik was even verbaasd. Ze steekt haar twee vingers in de lucht, terwijl ze in lachen uitbarst en zegt: ‘Haha, maar jouw bloedsuiker is ook te laag!’ Ik begin ook keihard te lachen, grapjas.
Een por richting vertrouwen
Er is medisch helemaal niets mis… Mijn bloedsuiker is nog nooit te laag geweest, maar het is me wel duidelijk waar dit over gaat. Ik ben in de basis gezond. De afbouwverschijnselen zijn eng en voelen als alarmerende klachten – maar mijn symptomen zijn onschuldig, ik mag er echt op vertrouwen dat het goed komt. Mijn hulpbronnen daarvoor zijn goed eten, mentale rust en andere manieren van goede zelfzorg.
De por gaat voor mij over drie plekken. De milt staat volgens de Oosterse Geneeskunde voor transformatie van energie, maar wordt ook geassocieerd met piekeren, overprikkeling en mentale vermoeidheid. Een por daar nodigt uit om het zware nadenken los te laten en te vertrouwen. De maag en nervus vagus kunnen gaan over spanning als ‘knoop in de maag’, verteren en zakken naar de ruststand. Het middenrif staat strak van de spanning, mijn ademhaling zit vast. Die por van mijn psychiater voelt als een cadeautje van mijn zenuwstelsel voor mijn zenuwstelsel, als een liefdevolle symbolische herinnering: ‘Kijk eens, breng je aandacht terug naar je lichaam en zelfzorg’ en ook ‘Het komt goed, het is nu spannend, maar we kunnen ook nog lachen’.
Samen, met mijn eigen regie
Mijn droom heeft me laten zien hoe het daar is. Na de afdaling, aan het einde van het afbouwproces. Daar aan die tafel was de sfeer licht, gezellig, ontspannen, sociaal en rustig. De storm is voorbij. En ik weet al hoe dat voelt. Wij daalden af via de binnenkant van mijn gehoorgang. Ik was er al en mijn psychiater kwam even na mij. Wij werken samen, maar ik bezit zelf de kennis en de innerlijke regie over mijn eigen proces. Ze is er voor mij. Wij zijn er voor mij.
Aan het begin van ons gesprek zei ik grappend tegen haar… ‘Ik heb veel bestudeerd en ik ben best zeker van mijn verhaal… Dus je moet hard je best doen om ertegenin te gaan, en dan ook uitleggen natuurlijk’. Stotterend begin ik uit te leggen dat ik denk last te hebben van ‘interdose withdrawal’ bij mijn kortwerkende Lorazepam. Ik heb, denk ik, afkickverschijnselen tussen de dosissen door…, ook buiten de afbouwstappen…, en ik eh… En ze zegt: ‘Ja’. Huh, ik snap er niets van… Ik denk… ‘Ja?’ Ik heb hier 24 PowerPointpresentaties voor voorbereid!? Hoezo ‘Ja’?
Vertrouwen op mezelf
Het is voor iedereen persoonlijk. En dat klopt ook, het is persoonlijk… Ik heb een uniek lijf, uniek zenuwstelsel met unieke kwetsbaarheden en krachten. Mijn leven is uniek. Ik wil en mag vertrouwen op mijn innerlijke wijsheid. Mijn eigen boodschap daalde eerder af in mij en dat is van grote waarde.
Eigenlijk hoef ik het proces niet uit te denken of te strijden in de angst van communicatie – voor de voortgang van het proces. Ik weet prima hoe het gaat lopen. Ik mag naar mijzelf luisteren. Het is een weg van veel geduld en grote moed. In de wereld van dromen verklaren staat de linkerkant voor intuïtie, gevoel en innerlijk weten. Dat is waar ik ben. Ik wil verder afdalen in mijzelf. Er is nog genoeg te ontdekken in mijn innerlijke landschap.
Ik vraag mezelf: Herken ik hoe het van binnen klinkt wanneer het goed is?
Over VrouwInDeAfbouw: Ze is in afbouw van medicatie, steeds een stapje dichter bij zichzelf. Surfend op de golven van het leven en haar persoonlijke afbouwproces schrijft ze over haar weg van herstel, met bipolaire gevoeligheid, autisme en PMDD. Ze richt haar leven steeds meer cyclisch in en deelt graag wat ze onderweg ontdekt.
Meer lezen over de persoonlijke afbouwprocessen van anderen?
- Wat heeft medicatie afbouwen mij gebracht? Incl. voor- en nadelen
- In het leven sta je nooit alleen – over familie en vrienden
- Medicatie Afbouwen – Info van PsychoseNet
- Het afbouwtraject van Jolanda – werken aan een nieuwe identiteit
Heb je een vraag?
Onze experts beantwoorden jouw vraag in het online Spreekuur van PsychoseNet. Gratis en anoniem.
Ken je de mini-College’s van PsychoseNet al?
Bekijk PsychoseNet college’s van Jim van Os over zorg en herstel, van depressie tot psychose.
Geef een reactie