Main content

Daan is psychotisch geworden in Amsterdam. Hij is 16 uur opgesloten geweest in de  gevangenis en heeft geen goede ervaringen met psychiaters en medicatie. “Je zult het begrijpen als ik zeg dat dit afbouwproces niet door de handen van mijn vorige psychiater is gegaan.”

Stoppen met medicatie zonder dit goed af te bouwen is meestal een slecht idee. Bij antipsychotica altijd een flink risico. Net als het leven zelf. Kernvraag: wil je het proberen? Natuurlijk! Zou het een verstandig besluit zijn? Of je het aan wìl gaan is voor mij meer relevant.

Ik neem je mee terug in de tijd. De ontwikkeling van mijn psychische kwetsbaarheid floreerde toentertijd met levendige discussies, jong publiek en sterke drank tijdens een ontwakend Amsterdam. De heerlijke jaren diende zich aan. Mijn bestaan met haar werd bijzonder vlug bezegeld. Slanke benen die omhoog schoten. Sprekende ogen. Krullen. Toen ik zelf de hoek om wandelde veranderde haar beeldvorming over mij bijna definitief toen een sterke, overijverige agent mij zonder vragen transporteerde richting een cellencomplex.

Zestien uur lang

ben ik van mijn vrijheid beroofd, de mooiste manier op aarde om jezelf te kunnen uiten. Sommige mensen in de maatschappij zeggen dit nu dagelijks te ervaren. Gelukkig voel ik zelf een eerlijk en rechtvaardig Nederland. Ik ben thuis in het land van kansen en dromen.

In mijn psychose ben ik bijna een jaar lang in het oneindige tegengesproken. Elke discussie was een afwijzing want aan het einde van het gesprek viel de deur letterlijk in het slot. De sleutel steevast aan de andere kant. Mensen wezen mij in die tijd op animaties die uitzicht gaven op een andere situatie. Een familielid duwde dit filmpje ongevraagd onder mijn neus waar dan iets van een omhelzing op volgde. Het ongemak van die situatie perforeerde door alle positieve symptomen heen.

Nu is mijn strip medicijnen de prullenbak in gegaan

Veel vrienden zeggen dit te steunen. Een dankbaar gevoel bekruipt mij als ik die woorden hoor. Je zult het begrijpen als ik zeg dat dit afbouwproces niet door de handen van mijn vorige psychiater is gegaan. Je mag stellen dat haar spreekrecht over die beslissing door mij ontnomen is. Juist deze stilte die er mee samen gaat is waar ik al jaren naar zoek.

Ik vecht onder de opkomende zon in mijn eigen stad, mijn vrije stad.

Amsterdam.


Daan is psychosegevoelig en woont in Amsterdam.

Meer lezen over stoppen met medicatie.

foto van Daan
Noot van de redactie: Waar een wil is is een weg wellicht maar zoals de auteur al aangeeft is (plotseling) stoppen met medicatie meestal een slecht idee. Niet aan te bevelen dus. Zeker niet aan te bevelen om dit te doen zonder overleg met een psychiater en/ of ervaringsdeskundige persoon.
  • Deel deze pagina:

Reacties:

  1. Hoi Daan,
    Ik ben zelf ook een paar keer gestopt met de medicijnen zonder dat mijn psychiater het goed vond, gewoon omdat ik niet meer tegen de bijwerkingen van de medicijnen kon. Daarbij had ik het idee dat sommige psychiaters me niet altijd begrepen. Op een gegeven moment kreeg ik toch een medicijn voorgeschreven waar ik wat minder erge last had van de bijwerkingen. En inmiddels heb ik een psychiater met wie ik aardig goed overweg kan.
    Wat ik vooral hoop is dat je je nu goed voelt. Het is inderdaad erg fijn om vrij te zijn. Ik hoop dat je niet hoeft te vechten en dat het leven ok voor je wordt/is. Amsterdam is een heerlijke stad. Mooi met die foto van de zon, dat doet me denken aan God’s licht.
    Alle goeds!
    May-May

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *