Main content

Agnes is kwetsbaar voor psychoses. Al sinds haar twintigste heeft ze psychische klachten, maar pas op haar 47ste levensjaar werd ze patiënt bij de GGZ. Vanuit haar positieve benadering schrijft ze deze blog over haar herstel en hoe ze steeds weer -met kleine stappen- vooruit weet te gaan.

Anderhalf jaar terug kwam ik bij de GGZ Crisisdienst terecht. Ik had een hele zware manische psychose. Die manische psychose heeft bijna twee maanden geduurd. Ik deed er gewoon mijn boodschappen mee en kon in winkels, waar ik kwam, gewoon communiceren. Dat iemand manisch psychotisch is zie je dus niet perse aan de buitenkant, aan iemand zijn uiterlijk af.

De crisisdienst heeft me meteen aan de medicatie gezet. Sindsdien slik ik Olanzapine, een antipsychoticum. Terugkijkend bleek ik op mijn 20ste al manisch depressief te zijn (ook wel bipolaire stoornis type 1). Inmiddels ben ik 48.  Het is een realiteit waar je niet wilt zijn, althans dat had ik… In het ziekenhuis met een bipolaire stoornis. Nu accepteer ik het, mijn leven is nu naar het ziekenhuis gaan, dagbesteding heb ik, ik tuinier, sport en doe daarnaast vrijwilligerswerk. Ik heb inmiddels traumabehandeling met EMDR  gehad, heb nu cognitieve gedragstherapie en een cursus (ook bij de GGZ) over positief zelfbeeld.

Toen ik mijn manische psychose had, ging mijn denken heel snel

Vandaar dat ik Olanzapine kreeg, om mijn hersenen letterlijk tot rust te brengen. Ik was ontzettend moe. In het ziekenhuis deed ik mee met de dagbesteding: yoga/steps, kleien en boksen. Achteraf gezien ben ik heel goed opgevangen. Met psychoses, wat ik vaker gehad heb, heb je vaak een thema dat centraal staat. Mijn thema is het zien en horen van geesten, duivels of Satan.

Ik was 21 jaar en had mijn eerste psychose. Helaas is dit de doofpot in gestopt. Er werd nooit over gesproken. Maar nu ben ik er heel open in. Ik schaam mij er niet voor. Het is iets waar je niet om vraagt, het overkomt je. Omdat ik een bipolaire stoornis type 1 heb, kan ik dus psychoses oplopen.

Ik probeer het positief te benaderen

Met mijn ziekte wil ik, want het is een aandoening voor de rest van je leven, zo positief mogelijk leven. Ik schrijf en lees veel. Elke dag schrijf ik mijn dankbaarheid op, prioriteiten en affirmaties, successen en hou dagelijks zo mijn stemmingen bij. Het FACT team houdt mij ook in de gaten of ik niet manisch, psychotisch of depressief ben. Op dit moment, en dat heeft 1,5 jaar geduurd, zit ik in code groen.

Ik ben dus kwetsbaar voor psychoses. Door deze manische psychose en de verdere problemen, heb ik 1,5 jaar mijn appartement niet kunnen schoonmaken. Pas is er gespecialiseerde thuiszorg bij me geweest en heb nu zo’n mooi opgeruimd, schoon appartement. Krijg nu één keer in de week nu thuiszorg, waar ik erg blij om ben. Met kleine stappen ga ik vooruit.


Agnes is sinds jaar 47ste patiënt bij de GGZ, al heeft ze al veel langer klachten. Ze is open over haar bipolaire stoornis en haar psychosegevoeligheid en leest en schrijft graag.

Meer over:

Fotocredits: Agnes | Fotobewerking: Geeske Roorda
  • Deel deze pagina:

Reacties:

  1. Beste May-May,

    Ik schrik helemaal van jouw reactie, op een fijne manier dan. Het is heel herkenbaar namelijk. De engelen vragen mij namelijk naar de kerk te komen om bescherming tegen de afgevaardigen, die mij bedreigen, het is lastig andere mensen uit te leggen. Ik zou er graag meer met jou en/of Agnes over willen praten. Ik voel me erg alleen met deze gedachtes. Wordt wel goed opgevangen door een fact-team.

    1. Beste Melynn,
      Ja, ik snap heel goed dat het lastig is om over te praten. Ik zou zeggen, volg het advies van de engelen en ga inderdaad naar de kerk. Zoek een kerk waar jij je prettig bij voelt. Het ergste dat je kan gebeuren is dat je er ‘voor niks’, zit. Ik denk echter dat het je zal helpen. Ik vind het prima om er een keer met je over te praten. PsychoseNet heeft mijn emailadres. Ook ben ik te vinden via mijn website.
      Vrede en alle goeds gewenst!
      May-May

  2. Beste Agnes,
    Wat fijn dat het redelijk goed met je gaat en wat dapper dat je zo open over je psychosen bent! Je schrijft dat je thema het zien en horen van geesten, duivels of Satan is. Ik ben hier benieuwd naar onder andere omdat bij mij de geesten minder werden toen ik naar de kerk ging. God, Christus, is er toen voor in de plaats gekomen. Ik hoorde daarvoor zijn stem alwel, maar geesten zaten er ook steeds tussen door. Christus had me aangemoedigd om naar de kerk te komen. Ik vraag me af hoe jij met het zien en horen van geesten en duivels omgaat? Heb je een manier gevonden om de duivels en Satan ”rustig” te houden? Of observeer je ze vooral en ‘komen ze niet je lichaam binnen’?
    Kijk maar of je dit in het openbaar wilt delen… Ik vraag het ook niet alleen omdat ik er benieuwd naar ben, maar ook omdat ik me kan voorstellen dat je antwoord andere mensen kan helpen die last hebben van duivels en Satan.
    En mooi dat je met kleine stappen vooruit gaat, nog veel kleine stapjes gewenst!
    May-May

    1. Beste May May, zie je bericht nu pas. Misschien dat ik daar nog is een blog over schrijf.
      Mooi dat jij, je kunt vinden bij de kerk. Ik zoek het meer bij mindfulness, sporten, tuinieren, onder de mensen zijn.
      Bedankt voor je reactie.
      Groeten Agnes

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *