Main content

Marjan kan van een vriendelijk persoon veranderen in iemand die anderen pijn kan doen op momenten dat ze opdrachten van Odin -de Allfather van de Vikingen- ontvangt. Het is dagelijks een gevecht. Ze is op zoek naar tips om hier mee om te gaan.

Het roert zich, al sinds mijn eerste psychose. Het roert zich als een symbiotisch wezen dat mij heeft uitverkoren om zijn gastvrouw te zijn. Het is Odin, de Allfather van de Vikingen. Hij heeft mij uitverkoren om dit zieke land en deze zieke wereld te redden.

Mijn eerste psychose uitte zich bij mij behandelaren van de ADHD-poli

Ze wisten niet goed wat ze overkwamen. Ze begrepen niet wat ik wat ik wilde. Ik snapte niet dat de specialisten niet zagen dat ik Nederland en de wereld moest redden. Odin die ik zag en hoorde had speciaal mij uitgekozen om deze opdracht uit te voeren.

De psychiaters, drie welgeteld, zorgden voor de crisisdienst en een gedwongen psychiatrische opname in een ziekenhuis

Het bleek dat ik een aanslag wilde plegen op politici en daarvoor tien wapens bij mij had. Ik veranderde van een zorgzame vrouw in iemand dat alleen maar bloed wilde zien en agressief was en nergens aan mee wilde werken. Eenmaal in de kliniek werd de IBS maatregel verlengd tot drie weken. Ik raakte in paniek, want ik moest mijn opdracht van Odin uitvoeren.

Gelukkig had Odin een plan om weg te komen

Ik zou aan scherp materiaal moeten komen. Ik pakte tijdens het eten een ketchupfles en probeerde deze kapot te slaan. Ineens stond de huiskamer vol met verpleging. Op de een of andere manier lukte ze het om mijn wapen af te pakken en mij in een houdgreep te krijgen. Ik werd mee geloodst naar de separeer. Daar werd ik uitgekleed, kreeg medicatie in mijn kont en moest een geel pakje aan.

Daarna word je alleen gelaten. Alleen met je gedachten, alleen met de stem Odin die je opdrachten geeft. De stem die je niet kan negeren. De stem die alles is. Maar alleen voelde ik mij niet op dat ogenblik. Ik had Odin die bij mij was als een stem, maar ook met zijn Raven zat hij vaak bij mij.

De separeer, dat was niet de enige keer dat ik daar heb gezeten

De remedie als het echt niet meer anders kan. Helaas gold dat voor alle keren. De hierboven geschetste situatie was niet de ergste situatie. Ik heb zelfs alleen door woorden al in de separeer moeten slapen. Dat was raar. Je hebt niets gedaan, maar door een bedreiging te uiten zien ze dit gelijk al als een ultimum remedium? De keer dat ik er zes dagen lang in zat was, omdat Odin mij opdroeg te ontsnappen uit de kliniek om mijn slag te slaan bij de algemene beschouwingen. Ik viel een van de verpleging aan met een zelf gefabriceerd wapen van een oorbel. De begeleiding en de verpleging moesten veel moeite doen om mij kalm te krijgen. Het was een gedoe om mij in de separeer te krijgen en mij uit te kleden, medicijnen toe te dienen en veilig weg te komen, want ik was nog steeds agressief.

Eerlijkheidshalve heb ik de separeer in een soort roes overleefd, je hebt niks daar, echt helemaal niks

Je pist in een kartonnen po, je hebt water en je krijgt af en toe koffie. En toch heeft deze zes dagen mij geholpen om mijzelf weer op de rit te krijgen. Wellicht door de gedwongen medicatie. Ik kon weer wat helderder nadenken. Na zes dagen mocht ik uit de separeer de afdeling op. Gelukkig bleef het goed gaan en mocht ik gauw naar een minder streng regime. Ik werd steeds meer mijzelf, was rustig, maakte grapjes en was er gebrand op om snel naar huis te gaan.

Totdat de medicatie roet in het eten gooide

Er werd met mijn medicatie gerommeld, om vervolgens helemaal niks meer voorgeschreven te krijgen. En toen sloeg mijn hoofd wederom op hol. Ik kraste met een mesje in mijn armen ter bescherming van er komen gaat. Odin vertelde mij dat ze van de regering wraak kwamen nemen omdat ik daar een aanslag wilde plegen. Ik tekende Noorse runen op papier en bezegelde ze met mijn bloed. Wederom volgde een worsteling met de verpleging. Ik kon ze niet overtuigen dat ik dat mesje nodig had om de hele kliniek te redden. De volgende dag nam ik mijn medicatie en werd ik weer mijzelf.

Het is bijzonder hoe ik van een normaal werkend persoon kan veranderen in iemand dat kwaadaardig is en iedereen pijn kan doen

Daar moet ik mee leren omgaan en dat gaat de ene dag goed, maar de andere dag heb ik daar veel moeite mee. Tot nu toe heb ik helaas nog niet de hulp dat ik nodig heb om hiermee om te gaan. Ik hoop dat ik zodanig met de stem om kan gaan dat ik niet weer toegeef en weer opgenomen hoeft te worden, maar het is dagelijks een gevecht.

Tips en trucs zijn welkom.


Marjan is 37 jaar oud. Ze is als amateurfotografe gespecialiseerd in natuur- en macrofotografie. Ze houdt verder van lezen en creatief bezig zijn.

Meer informatie:

  • Deel deze pagina:

Reacties:

  1. Hoi Marjan,

    Je vraagt om tips hoe je om kan gaan met jouw verandering van vriendelijk persoon naar een ‘uitvoerend’ kwaadaardig persoon die andere pijn kan doen.
    Ik zou willen dat ik de gouden tip voor je had hoe je vriendelijk kan blijven.
    Die heb ik niet.
    Ik kan met je meedenken door kritisch op je schrijven te reageren, waar je hopelijk iets aan hebt.

    Je omschrijft Odin als een symbiotisch wezen die jou als zijn gastvrouw heeft uitverkoren.
    Uitverkoren kan als een machtige positie voelen, een eer.
    Omdat je daarmee kan heersen, of kan redden.
    Het geeft je ook de macht om Odin te weren.
    Als je symbiose bedoelt als een ‘samenleven’ met Odin,
    geef je aan dat jij de gastvrouw bent.
    Hiermee ben je gelijk degene die de power in handen heeft om deze gast Odin geen gebruik van jou als gastvrouw te laten maken. Dat ‘samen leven’ te doen stoppen.

    Jij hoort en ziet Odin en krijgt opdrachten om dit (zieke) land / de wereld te redden. Tegelijkertijd weet je dat Odin niet reeel is, niet bestaat.
    Ik maak uit jouw schrijven op dat hij in elke psychose jouw terugkerende werkelijkheid wordt die de overhand over je krijgt. Je ervaart het als een dagelijks gevecht tegen hem in je schrijven.

    Je beseft opdrachten van hem te krijgen.
    Je weet dat je opdrachten uit gaat voeren.
    De opdrachten lijkten achteraf kwaadaardig, pijnlijk naar anderen, maar dat weet je niet op dat moment.
    Eerste psychose, drie psychiaters met hun handen in het haar omdat ze je niet snapten.
    Erger nog… een IBS volgde. Je beschrijft dat het bleek dat je een aanslag wilde plegen, bloed wilde zien, agressief was, niet mee wilde werken. Iets wat je niet bewust lijkt te hebben ervaren.
    Nog erger, de isoleer, aan scherp materiaal moeten komen door ketchupfles waar je niet bewust van was.

    In het uitvoeren van deze opdrachten is Odin nergens te bekennen. Je lijkt namelijk geen idee te hebben welke opdrachten je aan het uitvoeren bent.
    Dat moet beangstigend zijn. Niet weten wat je aan het uitvoeren bent om de wereld te redden. Je deelt het niet, jouw redden van de wereld kan ook goedbedoeld zijn.

    Na de ketchupfles in de seperaar, een eenzame opsluiting, lijk je je bewust te worden dat je een opdracht uit gaat voeren, op ingeving Odin: je gaat ontsnappen voor een aanslag op de algemene beschouwingen.
    Hetgeen wat je namens hem uitvoert staat in contrast met jouw zorgzame persoonlijkheid.
    Hierna volgt weer een eenzame isoleer voor zes dagen, met goede medicatie.
    Rommelen met medicatie.
    Redelijk constant, waarbij Odin aanwezig blijft, om de regering aan te klagen.

    Als ik je tijdslijn doorneem zoals jij beschrijft, lijk je je altijd bewust van de ‘komst’ van Odin. Deel dit met de mensen om je heen / hulpverlening.
    Waar je de eerste enkele keren niet bewust was van het uitvoeren van opdrachten, ben je nu goed in staat om te herkennen dat je opdrachten gaat krijgen / gaat uitvoeren (en dus de optie hebt dit met mensen om je heen of hulpverlening te bespreken).

    Je bent niet iemand die anderen pijn wil doen.
    Odin is er volgens mij voor jou niet voor niets. Hij staat ergens voor, symbolisch, iets wat prettig is voor jou om te behouden, maar waar je ook van af wil. Wat is hetgeen wat je wil behouden, maar waar je ook vanaf wil?
    Met of zonder Odin, jij als mens, persoon Marjan bent goed, vriendelijk, zorgzaam. Een mens die niemand pijn wil doen.

  2. Lieve Marjan,

    Wat dapper dat je hier open over durft te zijn, ik geloof dat dat de weg is naar herstel. Ik had het idee dat ik opdrachten moest uitvoeren van de AIVD en dat er geesten in mijn lichaam zaten. God (Christus) vroeg me open te zijn over mijn psychische kwetsbaarheid en om naar zijn huis (de kerk) te komen. En daarbij vond mijn psychiater een antipsychoticum waarbij de bijwerkingen net wat beter te verdragen waren. Want die afschuwelijke bijwerkingen en de mededeling dat ik ze mijn leven lang moest nemen, zorgden ervoor dat ik elke keer weer stopte met mijn medicatie.
    In ieder geval heb ik het gevoel dat Christus nu in mijn lichaam zit nu. Ik hoor zijn stem, en hij bemoedigt me. Ook hoef ik zijn stem niet op te volgen, ik ben weer vrij. In de kerk heb ik veel geleerd wat ik ook in mijn psychosen had ”meegemaakt”: het belang van wereldvrede, zorg voor mensen met honger en zieken. En dat ik kan zeggen dat God in mij is. Verder kom ik ook tot rust in de natuur, wandel ik veel met een vriendin, ik ga sporten en is het van belang dat ik niet teveel afspraken maak op een dag.

    Ik hoop dat je hier wat aan hebt. Je vindt vast een manier om met Odin om te gaan waarbij je je vriendelijke zelf kan blijven, maar ik kan me voorstellen dat dat best een opgave is.

    Vrede en alle goeds!
    May-May

  3. Lieve Marjan,

    Ik herken de situatie heel goed waar je inzit. Ik leef sowieso met je mee. Ik geloof zelf in God. Dat helpt mij enorm om niet meegezogen te worden in stemmen. Zou ik eens een keertje voor je mogen bidden en uit de bijbel voorlezen?

    Ik hoor het heel graag van je!

    Dikke groet,

    Gerben.

  4. Beste Marjan,
    Op zaterdag 28 maart organiseert Stichting Weerklank in samenwerking met Enik in Utrecht een open dag. ‘S morgens een jaarvergadering, met in het middagprogramma diverse presentaties van deskundigen m.b.t. het horen van stemmen. Je kunt meer info vinden op de website van Stichting Weerklank.
    Mogelijk ben je geintereseerd in de 5-daagde training ‘stemmen horen begrijpelijk maken’ voor stemmenhoorders en hulpverleners. In het voorjaar is hij volgeboekt, in t najaar is er nog ruimte. Voor jou kunnen we een gratis deelname organiseren. Ook daar kan je tips krijgen.
    Interesse?
    Laat maar weten: peter.oud.tc@ziggo.nl

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *