Main content

Walter loopt nog steeds hard. Maar ook bij het hardlopen heeft hij last van hinderende gedachten. “Ik liep niet ontspannen, bang om uit te moeten stappen. Zou een afgang voor mij betekenen en een grote teleurstelling voor trouwe FB-vrienden.”

In mijn blog van december ’21 geef ik aan hoe ‘anders’ hardlopen mij nu helpt om clean te blijven. De voortdurende stress om mij te bewijzen, met alle risico’s van dien, was de achtergrond voor mijn besluit afscheid te nemen van het lopen van grote wedstrijden. Het was afscheid nemen van veel overwinningen en Nederlandse records. In de laatste wedstrijd (september ’21) werd ik Nederlands Kampioen op de 10.000 m. in de categorie M-80 (foto) Sindsdien loop ik trails waar het recreatieve voor mij belangrijker is dan het prestatieve en lange, rustige, duurlopen. Recent had ik mij ingeschreven voor een kleine, regionale wedstrijd waar ik veel goede herinneringen aan heb en een aantal keren op het podium heb gestaan. Ik heb niet kunnen bevroeden wat de impact van deze loop zou worden. Daar schrijf ik nu over.

De Paaspolderloop

Op FB post ik: “Ik zal niet, zoals vroeger, vooraan eindigen en hou mij vast aan de Olympische gedachte: “Meedoen is belangrijker dan winnen!”. De dagen voor de loop ben ik gespannen. Gekneusde ribben door valpartijen hielden mij af van stevig trainen. Heb slecht geslapen. Hield mijzelf voortdurend voor dat het nergens over ging, dat ik het rustig aan kon doen, dat ik goed zou moeten opletten om niet weer te vallen, enz. Op de ochtend zelf ben ik thuis vier keer naar het toilet gegaan, ter plekke nog twee keer. Ik liep niet ontspannen, bang om uit te moeten stappen. Zou een afgang voor mij betekenen en een grote teleurstelling voor trouwe FB-vrienden. In mijn positieve verhalen schep ik verwachtingen die ik waar wil maken. Ik heb de wedstrijd uitgelopen. Was moe, niet tevreden, somber. In sombere buien kan de zucht naar alcohol opspelen. Ik wil dat voorkomen.

Ik heb contact gezocht met een orthomoleculair therapeut

Hij begeleidt mensen om middels een leefstijlverandering een oplossing te vinden voor gezondheidsklachten. Hij staat een holistische benadering voor wat inhoudt dat zijn adviezen gericht zijn op de samenhang van fysieke, mentale, emotionele en spirituele gesteldheden die invloed hebben op de energiestroom in het lichaam. Ik parafraseer een paar stukken uit zijn (leefstijl)advies: “De lichamelijke veroudering valt je zwaar. Je lichaam is niet langer in staat te voldoen aan de eisen die je stelt. Daardoor ervaar je frustratie met een risico op destructief gedrag. De kunst is om jouw imperfectie te omarmen. En daarin tevreden te zijn.  Te zoeken naar de schoonheid in imperfectie en de natuurlijke cyclus van het leven te accepteren. Perfectie is dus onmogelijk en vergankelijkheid de enige manier”.

Naast dit advies heeft hij uit ons gesprek ook begrepen dat mijn sterke behoefte om te presteren ook een behoefte aan erkenning, aan applaus is. Krijg ik die door bijvoorbeeld de posts op FB, vertaal ik die als een verwachting waaraan ik wil voldoen. Stress en andere fysieke klachten liggen dan op de loer. Hij adviseert vervolgens dan ook (voorlopig) te stoppen met FB- berichten en het sporthorloge regelmatig thuis te laten. Zijn vraag: “Ben je in staat simpelweg te genieten van hardlopen?”.

In het gesprek hebben wij de parallel getrokken

met de manier waarop ik destijds mijn alcoholverslaving heb aangepakt. Die motivatie en kracht schuilt nog steeds in mij en kan ik ook inzetten om mijn prestatiedrang en behoefte/verslaving aan erkenning los te laten.  “Wat heb je nodig om die verandering in te zetten?”, was zijn vraag. Het eerste wat bij mij boven kwam was de uitdaging om het “AA-gebed”, waar iedere meeting mee afgesloten wordt, ook nu in gedachten en gedrag te realiseren:

  • Geef mij Kalmte om te accepteren wat ik niet kan veranderen;
  • Moed om te veranderen wat ik kan veranderen;
  • Wijsheid om onderscheid te maken.

Het begrip Kalmte, zie ik als een aspect van de Japanse levensfilosofie “Wabi sabie” die een rustige, relaxte manier van leven voorstaat. Ik wil mij daar verder in verdiepen. Een wenkend perspectief!


Walter van Gelderen is ex vrijwilliger/ervaringsdeskundige bij GGZ-NHN (als begeleider van intervisie ervaringsdeskundigen, runningtherapie, participatie in het HOI-project). Hij schrijft regelmatig gastblogs voor PsychoseNet.

Maak kennis met Walter van Gelderen.

Meer blogs lezen van Walter?

Meer lezen over de positieve effecten van sport op de mentale gezondheid?

Foto: PSdesign fotografie (foto op FB pagina MPM Hengelo)
  • Deel deze pagina:

Reacties:

  1. Hey Walter,
    Wat knap dat hardlopen je helpt om clean te blijven! En ik denk dat je sowieso dankbaar mag zijn dat hardlopen je zo goed afgaat. Ik ben 50 jaar, liep vroeger ook veel, en nu nog steeds, maar bij mij is het meer joggen en vooral wandelen geworden. Door de antipsychotica gaat hardlopen niet zo goed meer. Toch geniet ik nog elke keer als ik naar buiten ga. Ik heb het geluk vlakbij de natuur te wonen. Alleen soms, als ik hoor over de New York mini-marathon die mijn zusje en vader samen gaan doen, dan wens ik dat ik ook weer een goede conditie had…
    Dus, inderdaad, koester het leven! En wat je hebt. Ik ben benieuwd naar Wabi Sabie. Klinkt goed, kalmte.
    Vrede en alle goeds,
    May-May

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.