Fotocredits: Pixabay; Schwarzwaldandi
Het is langere tijd stil geweest rondom Marieke en het schrijven van blogs. In 2025 kreeg ze opnieuw twee manische psychoses, nadat ze vijf jaar psychosevrij was geweest. In deze blog neemt ze je mee in hoe dit voor haar is geweest en waar ze nu staat. Ze schrijft over psychoseherstel en het opnieuw opbouwen van zichzelf, iets wat voor haar een belangrijk proces is geweest.
Toen alles opnieuw instortte
Met een vleugje trots had ik een blog klaarstaan om te versturen, waarin ik deelde dat ik stabiel was op een lage dosering antipsychotica. Deze blog is uiteindelijk nooit verstuurd, omdat alles weer anders liep dan verwacht en gehoopt. Niet één, maar twee psychoses volgden elkaar op in nog geen jaar tijd. Er zat precies zeven maanden tussen.
De eerste van deze twee ontstond nadat ik vier maanden volledig medicatievrij was geweest. Bij de tweede ging het mis doordat ik bij de GGZ was weggegaan en zelf begon te experimenteren met het verlagen van mijn medicatie. Dit kwam doordat ik niet het gevoel had volledig terecht te kunnen bij mijn nieuwe vrijgevestigde psychiater. Gelukkig krijg ik nu wel de juiste hulp. Na mijn laatste psychose heb ik een zorgmachtiging gekregen, waar ik in eerste instantie fel op tegen was, maar waar ik nu dankbaar voor ben.
Het was een flinke domper: twee psychoses rijker. Het gooide roet in het eten wat betreft mijn toekomstplannen. Zo had het UWV een studie voor mij ingekocht en zou ik een opleiding gaan volgen tot lichaamsgericht coach. Dit werd helaas volledig afgeblazen. De begeleiding vanuit het UWV loopt binnenkort af, waardoor deze opleiding niet op een later moment opnieuw ingekocht kan worden. Ik was in tranen door het verlies van deze toekomst. Iets waar ik me zó op had verheugd, moest ik nu loslaten. Ik wilde dat mijn situatie anders was en dat ik gewoon verder kon met mijn leven. In plaats daarvan stond mijn leven voor de vijfde keer in het teken van het herstellen van een psychose.
Een periode van zinloosheid
Het verlies van die toekomst brak me, waardoor ik terechtkwam in een gevoel van zinloosheid. Daarbij had ik veel last van de afvlakking door de medicatie, waardoor ik me zielloos voelde. Ongeveer drie maanden voelde ik me depressief. Ik herkende mezelf niet meer, omdat mijn levensvreugde weg was, en voelde dat ik delen van mezelf kwijt was. Het voelde alsof mijn ziel gebroken was en tijd nodig had om te helen.
Wat mij in deze periode op de been hield, was de voeding die ik voor mezelf bereidde. Ik ben mijn lichaam aan het helen met voeding en dat was een van de weinige drijfveren die ik nog had: gezond eten. Hoe klote ik me ook voelde, ik maakte wél een voedzame maaltijd voor mezelf. Dat ik hier bewust voor koos, deed me elke dag goed.
Langzaam terug naar mezelf
Gelukkig begon er iets te veranderen. Na maanden stil te hebben gestaan, begon het langzaam weer te stromen in mij. Eerst kon ik dagenlang scrollen op mijn telefoon en YouTube- en Instagramfilmpjes kijken, maar beetje bij beetje kreeg ik weer zin om dingen op te pakken. Ik begon meer te wandelen en geleidelijk kwam de zin in het leven terug. Er waren momenten van geluk, al werden die nog afgewisseld met gevoelens van zinloosheid. Toch groeiden de goede momenten steeds meer. Langzaam voelde ik weer hoe ik was vóór de psychoses. Opnieuw werd ik bevestigd in het besef dat “stormen” altijd zullen overwaaien, en het licht begon weer in mij te schijnen.
Herstellen in rust
Herstellen van een psychose heeft tijd nodig — en al helemaal van twee in zo’n korte periode. Mijn fysieke gezondheid is nog kwetsbaar, waardoor mijn systeem veel rust nodig heeft. Zo merk ik dat ik al moet bijkomen wanneer ik in de ochtend te veel denk of te lang lees. Logisch, want mijn hersenen hebben wekenlang overuren gedraaid. Daarom geef ik ze voeding die ondersteunt en heelt. Welke visie ik hierin volg, deel ik in een volgende blog. Wat ik nu al kan delen, is dat mijn voedingspatroon bestaat uit veel fruit, bladgroenten zoals spinazie, groenten waaronder veel aardappelen, wilde eetbare planten en heilzame kruiden en specerijen.
Wat deze periode mij leert
Aan bepaalde aspecten van mijn situatie kan ik niets veranderen. Wat gebeurd is, is gebeurd. Natuurlijk had ik het anders gewild, maar ik ben nu op het punt gekomen dat ik volledig accepteer hoe het is. De situatie zelf kan ik niet veranderen, maar ik heb wel invloed op hoe ik mij ertoe verhoud. Het willen veranderen van wat ís, brengt alleen maar meer lijden met zich mee. Deze gevoelens mogen er natuurlijk zijn en maakten onderdeel uit van mijn helingsproces, maar nu kies ik er bewust voor om mij te richten op het positieve.
Ik kan nu zien welke uitnodigingen in deze situatie zitten: vertragen, terug naar de basis en mijn leven in rust opbouwen vanuit vertrouwen. Ik leer nog meer af te stemmen op mezelf en mijn natuurlijke ritme. Mijn ervaring met goede zelfzorg heeft zich verdiept. Ik voel nu nog helderder wat voeding met mij doet en wat het effect is van gezonde keuzes op mijn lichaam en hersenen.
Ook ervaar ik opnieuw de kracht van de natuur in mijn herstel. Verbinden met de natuur houdt niet op bij een wandeling in het bos; zelfs uit het raam kijken naar vogels of naar een wuivende boom geeft me een diep gevoel van vrede en verwondering. Al deze ervaringen samen voelen als een verrijking van mijn leven. Ik kan nu oprecht dankbaar zijn voor wat deze herstelperiode mij geeft en leert. Uiteindelijk kom ik hier bewuster en sterker uit.
Meer lezen van Marieke van der Wielen?
Meer lezen over Herstel na een psychose?
- Hoe je weer vertrouwen kunt opbouwen na een psychose
- Fasen psychose en herstel — Info van PsychoseNet
- Van psychose herstellen is bikkelen – uit het ei van psychose
Heb je een vraag?
Onze experts beantwoorden jouw vraag in het online Spreekuur van PsychoseNet. Gratis en anoniem.
Ken je de hoofdstukken van PsychoseNet al?
De professionals van PsychoseNet schreven deze hoofdstukken met betrouwbare, hoopgevende informatie.
Geef een reactie