Fotocredits: Pixabay; Hans
In zijn vorige blog deelde Quin (27) een openhartig verhaal over zijn ervaringen met het ziekte- en overlijdensproces van zijn vader. Naar aanleiding van deze blog besloot hij een gedicht voor zijn overleden vader te schrijven. Dit gedicht deelt hij nu in deze blog.
Triggerwarning: deze blog bevat voor sommige lezers heftige onderwerpen, waaronder het overlijdensproces van een ouder.
De mooie jaren
Lieve papa, ik herinner je vooral als een liefhebber van technologie.
Wat betreft computers was jij een heus genie.
Het hele huis vol met gadgets, apparaten en systemen.
Dankzij jou kon ik achter jouw zelfgebouwde computers fijn gamen.
Hoe meer technologie, hoe leuker, was jouw filosofie.
Je hielp me altijd zo goed met allerlei dingen.
Je leerde me lopen, fietsen, zwemmen en springen.
Zonder jou was mijn leven niet compleet.
Jij en mama betekenden alles voor mij op deze planeet.
Aan mijn jeugd met jou heb ik zo veel mooie herinneringen.
Een vreselijke diagnose
Toen je de diagnose darmkanker kreeg, was dat vette pech.
Je leefde zo gezond, maar opa had het ook, dus misschien was het aanleg?
In jouw lichaam was er wat betreft de kanker van alles aan de gang.
Al die chemotherapieën gaven me hoop, maar toch was ik bang.
Toen je uitbehandeld was, viel er een zekerheid bij me weg.
Al die jaren kon ik op je bouwen en op je steunen.
Die gedachte dat je dood zou gaan bleef maar door mijn hoofd dreunen.
Je werd steeds zieker en zieker en steeds minder begon ik je te herkennen.
Om mijn vader continu pijn te zien lijden was echt heel erg wennen.
Uiteindelijk kon je op jouw optimisme niet meer leunen.
Het onvermijdelijke afscheid
Na een tijdje was je fysiek zo ontzettend zwak.
Op dat moment was er iets dat volledig in mij brak.
Voor mij was je altijd zo dapper, sterk en groot.
Maar ineens realiseerde ik me: Mijn papa gaat dood.
Dat besef viel toch wel rauw op mijn dak.
Ik hou zoveel van jou, hoe moet ik nu zonder je leven?
Maar je was zo verzwakt, jouw lichaam was opgegeven.
Daarom had ik er toch enigszins vrede mee dat je zou gaan overlijden.
Mentaal was ik gebroken, dus het was misschien het beste voor ons beiden.
Na jouw overlijden zou ik mezelf weer wat ruimte kunnen geven.
Een wereld die stilstaat
De maanden na jouw overlijden voelde ik me verslagen en ontdaan.
In huis was het stil en er begon een grote leegte te ontstaan.
Mijn wereld stond op zijn kop en het was alsof deze plotseling bevroor.
Maar buiten mij ging de wereld van anderen gewoon door.
Gelukkig herstelde ik later en was mijn wereld niet echt vergaan.
Hoewel ik je niet meer zie, weet ik dat je er nog bent.
Ik vind het alleen zo jammer dat ik je niet goed genoeg heb gekend.
Ik wilde nog zoveel van je weten, ik wilde je nog zoveel vragen.
Wanneer ik om je huil, help jij mij met mijn verdriet te verdragen.
Want ik weet dat je me nog boodschappen zendt.
De tekens via liederen
Vaak is het in de auto wanneer ik met verdriet aan je denk.
Dat ene lied op de radio is dan voor mij een groot geschenk.
‘Angels’ van Robbie Williams of ‘Blauwe Dag’ van Suzan & Freek.
Dan glimlach ik eigenlijk meteen: Papa zit achter deze streek.
Het is me nu al zo vaak overkomen dat ik jou van zulke tekens verdenk.
Je bent er altijd op het juiste moment, op de juiste plek.
Vaak wanneer ik me terneergeslagen voel of het even niet meer trek.
Je laat altijd iets van je weten met een herkenbaar lied.
Zo laat je me weten dat je er voor me bent en mij nog altijd ziet.
Wanneer ik je nodig heb, hoor ik jouw muziek en dat is zo gek.
Voor altijd verbonden
Ik hou van jou, lieve papa, voor eeuwig en altijd.
Mijn herinneringen aan jou raak ik nooit meer kwijt.
Soms verlang ik terug naar de momenten dat we nog samen waren.
Maar ik hoop je weer te zien, na mijn dood over nog vele jaren.
Tot ziens, lieve papa, want ooit ben ik weer bij jou in jouw aanwezigheid.
Meer lezen van Quin?
Meer lezen over verlies en rouw?
- Gebroken – of opengebroken als een bloemknop?
- Is het liefde of overleven? — hechting en rouw
- Een band door gedeeld verdriet en het vinden van licht
Heb je een vraag?
Onze experts beantwoorden jouw vraag in het online Spreekuur van PsychoseNet. Gratis en anoniem.
Ken je de mini-College’s van PsychoseNet al?
Bekijk PsychoseNet college’s van Jim van Os over zorg en herstel, van depressie tot psychose.
Geef een reactie